Art. 163 WVW

Art. 359.2 Sv, uos. Falende klacht m.b.t. uitdrukkelijk onderbouwd standpunt ertoe strekkende dat de verdachte, vanwege nieuwe medische bevindingen, moet worden vrijgesproken van het tenlastegelegde niet voldoen aan de verplichting ademlucht te blazen in een voor het onderzoek be

Verkeersongeval met dodelijke afloop (art. 6 WVW). Weigering bloedonderzoek (art. 163, zesde lid, WVW

Veroordeling art. 6 WVW na doorrijden met lekke autoband waardoor onderdelen van deze autoband op het wegdek terecht zijn gekomen en een motorrijder ten val is gekomen. Vrijspraak art. 6 WVW, veroordeling art. 5 WVW na bij het links afslaan de tegemoetkomende fietser niet voor la

Alcoholslotprogramma (asp). HR verwijst naar ECLI:NL:HR:2015:1819. Daaruit volgt dat i.c. de raadsman van verdachte in de gelegenheid behoort te worden gesteld zijn stelling dat sprake is van dubbele vervolging in die zin dat verdachte t.z.v. hetzelfde feit de verplichting is opg

Vervolg alcoholslotprogramma (asp). HR herhaalt relevante overwegingen uit ECLI:NL:HR:2015:434. Hetgeen in dat arrest is overwogen m.b.t. de strafvervolging van een verdachte t.z.v. het rijden onder invloed van alcoholhoudende drank, geldt ook in zaken betreffende de weigering va

Ademonderzoek. Ademanalyse-apparaat. Art. 8.2 aanhef onder a WVW 1994 en art. 8 en 9 Besluit Alcoholonderzoeken. Indien het onderzoek a.b.i. art. 8 Besluit ook bij de vierde poging onvoltooid blijft, kan op de voet van art. 9 Besluit het onderzoek “met toepassing van artikel 8” e

1. Toestemming voor bloedonderzoek, art. 8.2.b. WVW 1994. De HR herhaalt toepasselijke overwegingen uit ECLI:NL:HR:2005:AT3993. Hieruit volgt dat art. 359a Sv het toetsingskader vormt voor de gevolgen te verbinden aan het mogelijk onbevoegd vragen van toestemming voor bloedonderz

Weigering mee te werken aan een ademonderzoek. Art. 8 en 163 WVW 1994. Art. 6 en 7 Besluit alcoholonderzoeken. Art. 6 en 7.1 (oud) Besluit strekken ertoe de juistheid te waarborgen van het resultaat van een ademanalyse. Art. 6 stelt hiertoe eisen aan de termijn die moet zijn ver

Filefuik-zaak. Geen (voorwaardelijke) opzet doodslag, schuld in de zin van roekeloosheid. Vrijspraak van de tenlastegelegde doodslag. Veroordeling tot 8 jaar gevangenisstraf en 10 jaar ontzegging van de rijbevoegdheid ter zake van diefstal met geweld, gevolgd van geweld tegen per

Ademanalyse-apparaat, art. 8 WVW 1994. ’s Hofs oordeel dat geen noodzaak bestond nader onderzoek te verrichten naar de bevoegdheid en bekwaamheid van de opsporingsambtenaar om een ademanalyse-apparaat a.b.i. art. 7 Besluit alcoholonderzoeken te bedienen, getuigt niet van een onju

OM-cassatie. “Hetzelfde feit”, art. 68 Sr, art. 255a Sv, art. 8 en 9 WVW 1994. Bij de beoordeling van de vraag of sprake is van “hetzelfde feit” i.d.z.v. art. 68 Sr en art. 255a Sv dient de rechter in een geval als het onderhavige de in de strafbeschikking en de tll. omschreven v

Artt. 6 en 175 WVW 1994. Bewijs van schuld ex art. 6 WVW 1994; roekeloosheid. HR herhaalt relevante overwegingen uit HR LJN AO5822 en HR LJN BU2016. De door het Hof genoemde omstandigheden dat verdachte de controle over het rijtuig heeft verloren, doordat hij na het gebruik van a

Eisers stelling dat hij de status van geprivilegieerde heeft, volgt de rechtbank niet. Blijkens de door eiser overgelegde verklaring heeft eiser van 1 september 2008 tot 10 september 2010 gewerkt voor het [naam]. Ingevolge paragraaf B12/3.1.2 Vc komt de geprivilegieerden-status t

Het Hof heeft het standpunt van de verdediging dat uit het p-v van bevindingen van 16 november 2007 niet blijkt dat de opsporingsambtenaren een bevel i.d.z.v. art. 163.2. WVW aan verdachte hebben gegeven niet aanvaard, en overwogen dat van een dergelijk bevel uit het proces-verba

Gegronde bewijsklacht. Uit de door het hof gebezigde bewijsmiddelen kan wel worden afgeleid dat verdachte geen gevolg heeft gegeven aan de in art. 160.5 WVW 1994 bedoelde vordering zijn medewerking te verlenen aan een voorlopig onderzoek van uitgeademde lucht, maar dat is niet te

Veroordeling ter zake van overtreding van artikel 6 van de Wegenverkeerswet 1994, terwijl de schuld bestaat in roekeloosheid en het een ongeval betreft waardoor een ander wordt gedood, terwijl de schuldige verkeerde in de toestand, bedoeld in artikel 8, tweede lid, van deze wet e

Art. 9.7 WVW 1994. Rijden terwijl overgifte rijbewijs is gevorderd. Verbeterde lezing van kwalificatie. Overtreding van art. 9.4 (HR leest: 9.7) WVW 1994. Verbeurdverklaring personenauto. ’s Hofs oordeel dat de inbeslaggenomen personenauto volgens opgave van verdachte aan hem toe

HR: art. 81 RO.

Verdachte (Duitstalig) is ter zake van weigeren van de ademanalyse veroordeeld tot een geldboete van € 900,= en een ontzegging van de rijbevoegdheid voor de duur van 8 maanden. Het verweer dat verdachte dient te worden ontslagen van alle rechtsvervolging, omdat hij het bevel om z

Oplegging OBM. Het Hof heeft, gelet op art. 60 Sr, ten onrechte de bijkomende straf OBM voor meer dan één misdrijf opgelegd. Voorts kan, gelet op de artt. 179 en 179a WVW, die bevoegdheid niet worden ontzegd voor twee van de bewezenverklaarde feiten.

Verdachte is vrijgesproken van overtreding van artikel 163 van de Wegenverkeerswet 1994 en heeft op grond van artikel 164, negende lid, van de Wegenverkeerswet 1994 een vergoeding verzocht voor de periode dat hij zijn rijbewijs heeft moeten missen. Het verzoek wordt afgewezen. De

Verzekeringsplicht. Verzekeringsvoorwaarden (auto) sluiten vergoeding uit bij overtreding art. 8 WVW. Aanrijding in Duitsland. Bloedonderzoek uitslag 0,33 0/00 maar daaraan voorafgaande blaastest wijst 0,66 0/00 aan. Verzekeraar beroept zich ten onrechte op de ademanalyse.

weigeren bloedproef - PR.: € 1.000,=, subsidiair 20 dagen hechtenis en 10 maanden ontzegging van de rijbevoegdheid - appel verdachte; - AG: € 1.500,=, subsidiair 30 dagen hechtenis en 10 maanden ontzegging van de rijbevoegdheid, waarvan 9 maanden voorwaardelijk, met een proeftijd

Bewijsklacht en klacht over de nietigheid van van het onderzoek t.t.z. HR: 81 RO.

De rechtbank acht verdachte schuldig aan het plegen van vier overvallen op 2 september 2008 in Amersfoort. De rechtbank legt een gevangenisstraf van vier jaar op, waarvan twee voorwaardelijk. De rechtbank legt ook een klinische behandeling op voor de duur van maximaal 9 maanden.