Art. 8:74 Awb

Ten aanzien van het beroep van eisers op de hardheidsclausule overweegt de rechtbank als volgt. Eisers hebben ter onderbouwing van hun stelling dat zij niet kunnen terugkeren naar hun land van herkomst om aldaar een mvv aan te vragen een verklaring van de ambassade van Tadzjikist

EU-onderdaan; verblijfsbeëindiging; ongewenstverklaring Verweerder heeft onvoldoende aangetoond dat eiser, gelet op zijn persoonlijke gedrag, een actuele, werkelijke en voldoende ernstige bedreiging voor een fundamenteel belang van de Nederlandse samenleving vormt. Eiser heeft zi

Weigering uitstel van vertrek. Beroep op onveilige behandelomgeving. De verklaring van eisers behandelaar is, anders dan de door verweerder overgelegde verklaring van de behandelaar in de zaak van de uitspraak van de Afdeling van 17 april 2012, 201107896/1, wel toegespitst op het

In deze procedure ligt de vraag of eiser een geldige ingebrekestelling heeft gedaan. Uit de brief van eiser blijkt voldoende duidelijk dat het een ingebrekestelling betreft inzake een Wob-verzoek van eiser. Om die reden is het beroep gegrond.

Verweerder wijst op een uitspraak van de Afdeling van 1 juni 2012 (201200584/1) en stelt dat er procesbelang is. Daarnaast wijst verweerder op een uitspraak van de Afdeling van 17 december 2008 (LJN BG9491). Uit de hiervoor genoemde uitspraak van 17 december 2008 blijkt weliswaar

Beoordeeld dient te worden of de gevolgen voor eiseres bij het niet verlengen en intrekken van de verblijfsvergunning niet onevenredig zijn in verhouding tot de met het middelenvereiste te dienen doelen. Eiseres heeft in dit kader aangevoerd dat verweerder in de belangenafweging

De rechtbank is van oordeel dat verweerder het verblijfsverleden van familieleden van eisers in Nederland niet zonder nadere motivering heeft kunnen betrekken bij de beoordeling of tijdige terugkeer van eisers naar China is gewaarborgd. De rechtbank acht hierbij van belang dat de

Eiseres heeft in beroep betoogd dat thans nog niet vaststaat dat eiseres een valse aangifte heeft gedaan, nu haar strafzaak nog niet is afgerond en op haar verzoek nog getuigen zullen worden gehoord. Verweerder had dan ook niet, aldus eiseres, zonder eiseres te horen, mogen afgaa

Bij de beoordeling is van belang dat sprake is van een belastend besluit waarbij de bewijslast dat sprake is van een verbreking van de (huwelijks)relatie vooreerst bij verweerder ligt. De Rb. stelt vast dat eiseres sinds haar binnenkomst in Nederland op hetzelfde GBA-adres als re

gegrond, visumaanvraag; toetsen aan artikel 20 VWEU De rechtbank constateert dat de Vw, zoals die thans luidt, niet voorziet in een situatie als de onderhavige, waar het verblijfsrecht rechtsreeks kan voortvloeien uit artikel 20 van het VWEU. Na het arrest inzake Zambrano is de N

Ongewenstverklaring: Uit artikel 68 Vw en ook uit de overige ter zake doende bepalingen, waaronder artikel 6.6 Vb en het beleid in paragraaf A5/10.4 Vc, volgt naar het oordeel van de rechtbank dat een ongewenstverklaring door verweerder enkel kan worden opgeheven indien door de v

De Rb. stelt vast dat eiser voorafgaand aan het inreisverbod niet is gehoord over de uitvaardiging van dat verbod noch over de duur daarvan. De Rb. kan deswege niet vaststellen of eiser kenbaar heeft gemaakt dat al dan niet sprake is van humanitaire of andere redenen welke aanlei

Eiseres heeft bij haar aanvraag in 2005 een ongehuwdverklaring overgelegd, terwijl eiseres op dat moment niet ongehuwd was. De vraag is of daarmee sprake is van het verstrekken van onjuiste gegevens, dat ten tijde van de intrekking van de verleende verblijfsvergunning aan eiseres

gegrond, schending hoorplicht; verblijfsvergunning ivm studie ten onrechte ingetrokken Samenvatting: Verweerder heeft het bezwaar van eiser niet zonder nader onderzoek kennelijk ongegrond kunnen verklaren. Gelet daarop, is de hoorplicht neergelegd in artikel 7:2 Awb geschonden. N

Inreisverbod voor de duur van tien jaar Verweerder heeft eiser niet mondeling gehoord alvorens een inreisverbod uit te vaardigen en uit het bestreden besluit blijkt niet noch is daar uit af te leiden waarom verweerder hiervan heeft afgezien en op welke wijze door verweerder dan i

Nu in de onderhavige zaak, naar niet in geschil is, sprake is van ongeschoolde arbeid ziet de rechtbank zich, gelet op het vorenstaande, voor de vraag gesteld of op grond van de door eiseres verrichte wervingsinspanningen moet worden aangenomen dat geen sprake is van PGA. In dit

De TWV’s zijn aangevraagd voor ongeschoolde arbeid, waarvoor op grond van vaste jurisprudentie prioriteitgenietend aanbod (hierna: PGA) aanwezig moet worden geacht. (…) Nu in de onderhavige zaak, naar niet in geschil is, sprake is van ongeschoolde arbeid ziet de Rb. zich, gelet o

Het geschil spitst zich toe op de vraag of verweerder de aanvraag van eiseres terecht heeft afgewezen op grond van het ontbreken van een geldige mvv. Gelet op hetgeen eiseres heeft aangevoerd, moet allereerst worden onderzocht of het Unierecht in de weg staat aan het tegenwerpen

de Minister van Financiën heeft aan eiser een overeenkomst tussen de Belastingdienst en een tipgever van 16 september 2009 verstrekt waarin de identiteit van de tipgever en een groot aantal passages onleesbaar zijn gemaakt. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder in re

Eiser heeft een aanvraag ingediend voor het doel “gezinsleven conform art. 8 EVRM”. Verweerder heeft de aanvraag afgewezen. In het besluit is eiser tevens ongewenst verklaard. De Rb. is van oordeel dat verweerder de belangen van de overige gezinsleden van eiser, en met name de ki

Eisers stelling dat hij de status van geprivilegieerde heeft, volgt de rechtbank niet. Blijkens de door eiser overgelegde verklaring heeft eiser van 1 september 2008 tot 10 september 2010 gewerkt voor het [naam]. Ingevolge paragraaf B12/3.1.2 Vc komt de geprivilegieerden-status t

Met de vaststelling Programma van Eisen ten behoeve van de Concessie Amsterdam 2012 worden geen rechtsgevolgen in het leven geroepen. Er is geen sprake van een besluit als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Awb

Aanvraag om afgifte van een document waaruit het rechtmatig verblijf als gemeenschapsonderdaan blijkt, als bedoeld in artikel 9, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000. Partijen zijn verdeeld over de vraag of is aangetoond dat referente ongehuwd is. De rechtbank volgt verweerde

Art. 37 Wfsv. Uniforme WAO-premie gebaseerd op verbindende Besluiten. Art. 8:77 Awb. Beroep ten onrechte opgevat als gericht tegen algemeen verbindende voorschriften als zodanig.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder met de hiervoor weergegeven motivering in het bestreden besluit niet deugdelijk gemotiveerd waarom in het onderhavige geval, gelet op de omstandigheid dat eiser is ontslagen van alle rechtsvervolging en hij derhalve door de straf