Hoge Raad
ECLI:NL:HR:2024:1834
Formele procesketen
- conclusie ECLI:NL:HR:2024:1834 → ECLI:NL:PHR:2024:1060
Inhoudsindicatie
Medeplegen diefstal met geweld (art. 312.2.2 Sr). Vrijspraak eerste aanleg. Bewijsklachten. 1. Is oordeel hof dat verklaringen van aangever en getuige betrouwbaar zijn toereikend gemotiveerd? 2. Bewijsklacht medeplegen diefstal van hond. Ad 1. en 2. HR: Om redenen vermeld in CAG leiden middelen niet tot cassatie. CAG: Ad 1. In bewijsoverweging onderkent hof dat aangever en getuige middelen hadden gebruikt “en op (ondergeschikte) onderdelen wisselend hebben verklaard”, maar motiveert hof waarom het niettemin verklaringen van aangever en getuige betrouwbaar vindt en waarom deze voor bewijs gebruikt kunnen worden. Bovendien geeft hof extra kracht aan motivering door te wijzen op aanwezig (steun)bewijs. ’s Hofs oordeel is niet onbegrijpelijk en toereikend gemotiveerd. Ad 2. Uit bewijsmiddelen volgt dat hond van aangever vanuit woning van vriendin van aangever werd meegenomen en trap af werd getrokken en dat verdachte heeft gezegd dat ze hond mee zouden nemen. Hond kon later worden opgehaald op adres in hetzelfde verzamelpand als dat van één van medeverdachten. Oordeel hof dat sprake is van medeplegen van diefstal hond is niet onbegrijpelijk en toereikend gemotiveerd. Volgt verwerping. Samenhang met 22/02818.
Citeert (0)
- geen
Geciteerd door (0)
- geen
Volledige tekst
Volledige tekst (2.346 tekens)
STRAFKAMER
Nummer 22/02819
Datum 17 december 2024
ARREST
op het beroep in cassatie tegen een arrest van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden van 13 juli 2022, nummer 21-004001-20, in de strafzaak
tegen
[verdachte] ,
geboren in [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1997,
hierna: de verdachte.
1Procesverloop in cassatie
Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft D.P. Poppe, advocaat in Zwolle, bij schriftuur cassatiemiddelen voorgesteld.
De advocaat-generaal E.J. Hofstee heeft geconcludeerd tot vernietiging van de bestreden uitspraak maar uitsluitend wat betreft de duur van de opgelegde gevangenisstraf, tot vermindering van de opgelegde straf volgens de gebruikelijke maatstaf, en tot verwerping van het beroep voor het overige.
2Beoordeling van de cassatiemiddelen
2.1
De cassatiemiddelen klagen over de bewezenverklaring.
2.2
De cassatiemiddelen leiden niet tot cassatie. De redenen daarvoor staan vermeld in de conclusie van de advocaat-generaal.
3Ambtshalve beoordeling van de uitspraak van het hof
De Hoge Raad doet uitspraak nadat meer dan twee jaren zijn verstreken na het instellen van het cassatieberoep. Dat brengt mee dat de redelijke termijn als bedoeld in artikel 6 lid 1 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is overschreden. In het licht van de opgelegde gevangenisstraf van zestien maanden waarvan twaalf maanden voorwaardelijk en de taakstraf van 240 uren, en de mate waarin de redelijke termijn is overschreden, volstaat de Hoge Raad met het oordeel dat de redelijke termijn is overschreden, en is er geen aanleiding om aan dat oordeel enig ander rechtsgevolg te verbinden.
4Beslissing
De Hoge Raad verwerpt het beroep.
Dit arrest is gewezen door de vice-president V. van den Brink als voorzitter, en de raadsheren Y. Buruma en T.B. Trotman, in bijzijn van de waarnemend griffier H.J.S. Kea, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 17 december 2024.