Geen auteursrecht op de wet, en ook niet op het vonnis

De Nederlandse Auteurswet sluit officiele overheidspublicaties uit van auteursrechtelijke

bescherming. Wetten, besluiten en rechterlijke uitspraken zijn daarom in beginsel vrij te

verveelvoudigen. Dat is geen gunst van de overheid maar een voorwaarde voor een rechtsstaat:

je kunt niemand houden aan regels die hij niet mag doorgeven.

De Rechtspraak heeft dat ook praktisch geregeld. De dataset "Uitspraken rechtspraak.nl"

staat op data.overheid.nl met de Raad voor de Rechtspraak als bronhouder en met **publiek

domein (CC0 1.0)** als licentie. Hergebruik is toegestaan - commercieel ook.

Wat u er wel en niet mee mag

Wel:

• de volledige tekst overnemen, opslaan, doorzoekbaar maken en herpubliceren;
• er een product van maken en daar geld voor vragen;
• er modellen op trainen, samenvattingen van maken, verbanden uit halen;
• de metadata combineren met eigen data.

Niet, of in elk geval niet zonder meer:

• de indruk wekken dat u de Rechtspraak bent of namens haar publiceert;
• de tekst wijzigen en het resultaat presenteren als de originele uitspraak;
• de pseudonimisering ongedaan maken. De licentie zegt daar niets over, maar de AVG wel.

Die laatste is het punt waar "vrij herbruikbaar" ophoudt bij "doe maar raak". Een licentie

regelt auteursrecht, geen privacy. De uitspraken bevatten persoonsgegevens, en wie ze

herpubliceert wordt daarvoor zelf verwerkingsverantwoordelijke. U mag de tekst hebben; u

moet er alleen fatsoenlijk mee omgaan.

De etiquette van het ophalen

De open-data-webservice van de Rechtspraak is een gratis publieke dienst. Er staat geen

harde bovengrens op wat u mag opvragen, maar de documentatie is duidelijk over de bedoeling:

overbelast de server niet.

Toen wij de volledige dataset ophaalden, hebben wij daarom op ongeveer zes gelijktijdige

verzoeken gedraaid - ruim onder de grens - met automatische afremming bij een foutcode en

exponentieel oplopende wachttijden. Dat maakte de download twee dagen langer. Dat is de

prijs van niet vervelend zijn tegen een dienst waar u niets voor betaalt.

Er is nog een praktische reden: wie te hard duwt, wordt geblokkeerd. En er is geen tweede

bron.

Bronvermelding: niet verplicht, wel verstandig

CC0 vraagt geen bronvermelding. Toch vermeldt dit portaal bij elke uitspraak het ECLI-nummer

en een deeplink naar de officiele publicatie. Niet omdat het moet, maar omdat het het enige

is waarmee een lezer kan controleren of wat hij ziet klopt.

Dat is ook de reden dat wij de bron-XML ongewijzigd bewaren. Als onze verwerking ooit een

fout blijkt te bevatten - en dat gebeurt - kunnen wij opnieuw beginnen vanaf de

oorspronkelijke bestanden in plaats van vanaf ons eigen eerdere werk.

Wat dit voor u betekent

Bouwt u zelf iets met deze data, houd dan drie dingen aan:

1. Bewaar het origineel. Uw database is een afgeleide en mag weg; de bron-XML niet.
2. Toon de ECLI. Altijd, bij elk resultaat, met een link naar de officiele publicatie.
3. Regel uw AVG-kant. U bent verwerkingsverantwoordelijke voor uw eigen kopie, ook als

de bron open is. Zorg dat betrokkenen u kunnen bereiken.

*Dit artikel is algemene informatie en geen juridisch advies over uw specifieke

hergebruik.*