Art. 9 WVW

OM-cassatie. Vrijspraak t.z.v. rijden terwijl verdachte wist of redelijkerwijs moest weten dat geldigheid van zijn rijbewijs was geschorst, art. 9.5 WVW 1994. Formele rechtskracht van besluit van bestuursorgaan in strafrecht. Kon hof oordelen dat strafrechter (bij beoordeling van

Conclusie plv. AG. Rijden met geschorst rijbewijs (art. 9 lid 5 WVW 1994). Beginsel van de formele rechtskracht. Kon het hof bij de beantwoording van de bewijsvraag de rechtmatigheid van het besluit tot schorsing zelfstandig onderzoeken, terwijl tegen dit besluit een met voldoend

OM-cassatie. Art. 9.5 WVW 1994. Het Hof heeft vastgesteld dat de naar het GBA-adres van de verdachte verzonden aangetekende brief van het CBR retour is gekomen met de mededeling “niet afgehaald”. De daaraan verbonden conclusie van het Hof, te weten dat de verdachte daarom niet “r

Rijden terwijl verdachte wist dat geldigheid van zijn rijbewijs was geschorst, art. 9.5 WVW 1994. Bewijsklacht. Kan uit bewijsvoering, waarin hof heeft betrokken dat verdachte niet heeft ontkend dat hij wist dat geldigheid van zijn rijbewijs was geschorst, volgen dat verdachte “w

Conclusie AG. O.m. rijden terwijl verdachte wist dat geldigheid van zijn rijbewijs was geschorst (art. 9.5 WVW 1994). Volgens de AG blijkt niet voldoende uit bewijsvoering hof dat verdachte wist dat geldigheid van zijn rijbewijs was geschorst. Conclusie strekt tot vernietiging en

Rijden terwijl hij wist dat geldigheid van zijn rijbewijs is geschorst, art. 9.5 WVW 1994. Hof heeft verdachte n-o verklaard in zijn hoger beroep, omdat het te laat is ingesteld, art. 408.1.a Sv. Verontschuldigbare termijnoverschrijding omdat verdachte kort vóór tz. in eerste aan

Voor artikel 9, lid 5, WVW 1994 is vereist dat kan worden vastgesteld dat het rijbewijs van de verdachte is geschorst, dat het besluit is bekend gemaakt aan de verdachte én dat dat besluit ten tijde van het tenlastegelegde van kracht was. Vrijspraak.

Rijden terwijl verdachte wist of redelijkerwijs moest weten dat geldigheid van zijn rijbewijs was geschorst, art. 9.5 WVW 1994. Bewijsklacht bekendmaking en inwerkingtreding van besluit van CBR tot schorsing van geldigheid van rijbewijs. Kan uit bewijsvoering worden afgeleid dat

Conclusie AG. Rijden met geschorst rijbewijs. Art. 9 lid 5 WVW 1994. Bekendmakingseisen ongeldig verklaard rijbewijs (a.b.i. art. 9 lid 2 eerste volzin WVW 1994) van overeenkomstige toepassing bij geschorst rijbewijs? De A-G oordeelt dat ook voor een bewezenverklaring van art. 9

Roemeens executie-EAB. Overlevering geweigerd op grond van art. 6a OLW. Schorsingsverzoek bevel artikel 27, vierde lid, OLW is geweigerd.

Veroordeling voor poging tot zware mishandeling door meermalen inrijden op politievoertuig. Daarnaast veroordeling voor het overtreden van artikel 5a van de Wegenverkeerswet 1994, het verlaten van een plaats ongeval en het doen van een valse aangifte. Ook reed de man meerdere ker

Conclusie AG. Veroordeling wegens rijden met geschorst rijbewijs (art. 9 lid 5 WVW94). Klachten over 1. bewijs wetenschap verdachte van schorsing rijbewijs en 2. 's hofs verwerping van een uitdrukkelijk onderbouwd standpunt van de verdediging met betrekking tot die wetenschap. Co

Vrijspraak ten aanzien van art 9 lid 5 Wegenverkeerswet 1994. Er is niet gebleken dat de verdachte wist of redelijkerwijs moest weten dat de geldigheid van zijn rijbewijs was geschorst. Een eerdere mededeling van de politie hierover was onvoldoende nu op dat moment het besluit no

Overtreding van artikel 9, vijfde lid, WVW 1994, schorsing geldigheid rijbewijs.

Deelgeschil letselschade. Verkeersongeval motorfiets en personenauto. Causaliteitsverdeling, eigen schuld, geen aanleiding voor correctie causale verdeling dmv billijkheidscorrectie.

Strafmotivering. Verwijzing naar eerdere veroordelingen t.z.v. rijden onder invloed en besturen van motorrijtuig met geschorst rijbewijs, terwijl uit JD blijkt dat eerdere veroordeling t.z.v. besturen van motorrijtuig met geschorst rijbewijs t.t.v. het bewezen verklaarde besturen

Bewijsklacht. Uit de enkele omstandigheid dat het besluit tot schorsing van het rijbewijs van verdachte per gewone brief aan diens GBA-adres is verzonden en niet retour is gekomen, kan niet zonder meer worden afgeleid dat verdachte redelijkerwijs moest weten dat de geldigheid van