Art. 1:251 BW

Tussen de man en de vrouw wordt echtscheiding uitgesproken. Vóór het huwelijk van partijen zijn 3 kinderen geboren. Vast staat dat de man niet de biologische vader is van de twee oudste kinderen, maar wel van het jongste kind. De man heeft het oudste kind erkend op 10 april 1997

1. Redelijke termijn en betekening verstekmededeling. 2. Verjaring: ambtshalve geconstateerd. Ad 1. Van overschrijding van de redelijke termijn kan sprake zijn indien ex art. 366 Sv een verstekmededeling dient te worden betekend en het OM bij die betekening niet de nodige voortva

18 maart 2005 Eerste Kamer Rek.nr. R04/047HR JMH Hoge Raad der Nederlanden Beschikking in de zaak van: [De moeder], wonende te [woonplaats], VERZOEKSTER tot cassatie, advocaat: mr. J. Groen, t e g e n [De vader], wonende te [woonplaats], VERWEERDER in cassatie, niet verschenen. 1

Verzoek een ouder tot herstel van gezamenlijk gezag in afwijking van art 253o lid 1 BW en anticiperend op wetswijziging wel ontvankelijk geacht.

Onvoldoende zwaarwegende redenen om af te wijken van het in artikel 1:251 lid 2 BW geformuleerde uitgangspunt van gezamenlijk gezag. Ontoereikend is de bij de ouders levende opvatting dat het belang van de kinderen het best wordt gediend door eenhoofdig gezag uit te oefenen door

3.4 De vrouw stelt dat krachtens artikel 7 van het verdrag maatregelen, genomen door de autoriteiten die krachtens de voorgaande artikelen van het verdrag bevoegd zijn, in alle staten dienen te worden erkend en dat als gevolg daarvan de Turkse voogdijuitspraken in Nederland diene

de rechtbank is van oordeel dat artikel 1:251a BW een informeel karakter heeft en dat, ten aanzien van de ontvankelijkheid van de minderjarige in zijn verzoek, een formele opstelling van de rechtbank niet strookt met de informele weg die de wet de minderjarige biedt om de rechter

-

-

-

-

-