Art. 8:72 Awb

Woningvormingsvergunning. De voorzieningenrechter is van oordeel dat verweerder onvoldoende heeft gemotiveerd waarom de huidige aanvraag wel aan de oppervlakte eis voldoet. Het beroep is gegrond. 8:72 Awb.

Verzoek om handhaving wegens gebruik van paddocks ten behoeve van een manege. Afstandseisen en meldingsplicht. Niet in geschil is dat de paddocks, wegens het intensieve gebruik dat ervan wordt gemaakt, zijn aan te merken als dierenverblijven. In dit geval is de (afwijkende) minim

Intrekking verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd voor verblijf als gezinslid met terugwerkende kracht en inreisverbod voor de duur van 10 jaar in verband met plegen strafbare feiten. De rechtbank is allereerst met eiser van oordeel dat de belangenafweging in het kader v

Meervoudige kamer. Interim measure CAT, recht op opvang? Eiser heeft een klacht ingediend bij het Comittee against Torture van de United Nations Office of the High Commissioner for Human Rights (CAT), waarna het CAT een interim measure heeft uitgevaardigd inhoudende dat eiser nie

Artikel 64 Vw. Verweerder dient het BMA te verzoeken zich nader uit te laten over de effectiviteit van de in het algemeen verkrijgbare behandeling in het land van herkomst. In de tussenuitspraak heeft de rechtbank geoordeeld dat de behandelaars van eiseres voldoende hebben geconc

Dublin Malta, Pro Asyl, uitvoering geven aan onherroepelijke uitspraak rechtbank. De voorzieningenrechter constateert dat de motivering van het bestreden besluit grotendeels overeenkomt met de inhoud van het ingetrokken hoger beroepschrift dat verweerder bij de Afdeling bestuursr

beëindiging verblijf als Unieburger wegens openbare orde en ongewenstverklaring. Richtlijn 2004/38 De rechtbank stelt vast dat verweerder noch in het bestreden besluit, noch ter zitting beoordeeld heeft of sprake is van een duurzaam verblijfsrecht, dat op grond van artikel 28, tw

Intrekking verblijfsvergunning asiel. Afwijzing verzoek om verlenging van deze verblijfsvergunning. Ongewenstverklaring. Beroep tegen de intrekking van de verblijfsvergunning asiel van eiser en tegen een afzonderlijk besluit op bezwaar inhoudende een ongewenstverklaring. Eiser is

Loodsgeldtarieven 2013. Reikwijdte bevoegdheid tot afwijking van tariefvoorstel. Toetsing regionale werkwijzen. Bewijslastverdeling. Verlaging tarieven. Artikel 27g, eerste lid, Loodsenwet. Verrekening van gemiste tariefopbrengsten.

De voorzieningenrechter constateert dat niet uit het dossier blijkt op welke concrete feiten en omstandigheden verweerder de stelling baseert, dat eiser een hennepkwekerij op zijn standplaats heeft toegestaan en dat dit de intrekking van het gedoogbesluit van 18 oktober 2005 rech

Beleidsregel steunverlening AWBZ (CA-398). Artikel 108, derde lid, VWEU. Staatssteun. Procesbelang. Taak nationale rechter bij schending verplichting tot voorafgaande aanmelding van steunmaatregelen bij Europese Commissie.

Eiser heeft een aanvraag ingediend voor het doel “gezinsleven conform art. 8 EVRM”. Verweerder heeft de aanvraag afgewezen. In het besluit is eiser tevens ongewenst verklaard. De Rb. is van oordeel dat verweerder de belangen van de overige gezinsleden van eiser, en met name de ki

Inkomstenbelasting. Art. 3.92 Wet IB 2001. Aanvang terbeschikkingstelling bij borgstelling. Verlies op regresvordering. Voorlopige voorziening. Art 8:72, lid 5, Awb.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder met de hiervoor weergegeven motivering in het bestreden besluit niet deugdelijk gemotiveerd waarom in het onderhavige geval, gelet op de omstandigheid dat eiser is ontslagen van alle rechtsvervolging en hij derhalve door de straf

Loodsenwet

Ongewenstverklaring, 1 F Vv, artikel 3 EVRM risico, duurzaamheidsvereiste, derde land In rechte is vast komen te staan dat artikel 1 F Vv van toepassing is. Tevens is aannemelijk geacht dat eiser bij terugkeer naar het land van herkomst een reëel risico loopt op een behandeling a

De rechtbank is evenwel van oordeel dat, gelet op de thans gepresenteerde stukken (in aanvulling op hetgeen in de asielprocedures is gesteld en overgelegd) en de situatie in Somalië, waardoor onderdanen van dat land niet meer in het bezit kunnen worden gesteld van een geldig docu

Aanwijzing, art. 76 Wet marktordening gezondheidszorg. Appellant, psychiater, behandelt alleen “zelfbetalers”. Bezwaren tegen verplichte vermelding DBC-prestatiecode en daarin vervatte diagnose-informatie op de declaraties. Verwijzing naar LJN BN 3056. Aanwijzing in gegeven omsta

ongewenstverklaring; vaststelling vluchtelingenschap Verweerder heeft onvoldoende deugdelijk gemotiveerd dat hetgeen eiser stelt te vrezen bij terugkeer naar Iran, onvoldoende is om aan te nemen dat eiser als vluchteling moeten worden aangemerkt. Verweerder heeft niet zonder meer

verzoek opheffing ongewenstverklaring Aanvraag opheffen ongewenstverklaring en ne bis in idem beginsel. De medische situatie van het kind van eiser en de invloed die daarvan uitgaat op de overige gezinsleden dienen te worden aangemerkt als nieuwe feiten of veranderende omstandigh

Voorlopige voorziening. Toepassing artikel 8:86 van de Algemene wet bestuursrecht. Artikel 23 Algemeen militair mbtenarenreglement. De voorzieningenrechter is niet gebleken dat het “plaatsingsbeleid buitenland, buitenland” een vaste gedragslijn is. Derhalve heeft verweerder eiser

Reorganisatieontslag Universiteit Leiden. Geen sprake van opheffing van functie, maar sprake van overtolligheid van personeel voor de functie van universitair docent 1. Specialisatie van een docent is geen onderscheidend criterium. Beroep gegrond.

Bij besluit van 2 november 2009 heeft verweerder onder meer het bezwaar van eiser tegen het besluit van 19 februari 2009, waarbij eiser is geïnformeerd over de definitieve plaatsing bij BGS, ongegrond verklaard. Beroep gedeeltelijk gegrond. Vervolg op uitspraak 20 april 2009 van

Handelsvergunningen voor geneesmiddel met escitalopram als werkzame stof, door verweerder bij beslissing op bezwaar geschorst. In geschil is de vraag of verweerder terecht gegevens bescherming voor het Lexpro dossier heeft aangenomen en er terecht vanuit is gegaan dat de Zweedse

Verzoeker heeft gemotiveerd uiteengezet dat hij, gelet op de huidige situatie in Afghanistan, bij terugkeer een reëel risico loopt op een behandeling in strijd met artikel 3 van het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). Verzoeker