Art. 4:100 Awb

Gevolgen van HR BNB 2012/69. Wettelijke rente ex art. 4:97 Awb over tardieve heffingsrente? Welke rechter? Bestuursrechtelijke geldschuld? Verzuim? Geldt in het belastingrecht een ‘andere regeling’ die afdeling 4.2.2 Awb uitschakelt? Feiten: Op 31 januari 2007 is aan de belangheb

Cluster misbruik van procesrecht. Heeft het Hof terecht mede vanwege de wijze van procederen van (de gemachtigde van) belanghebbende de betwisting van de ontvangst van een verzuimherstelbrief ongeloofwaardig geacht en – impliciet – de verzending daarvan door de heffingsambtenaar

De officier van justitie heeft reeds besloten tot vernietiging van de inleidende beschikking, maar heeft nagelaten een proceskostenvergoeding toe te kennen. Gemachtigde heeft de kantonrechter verzocht alsnog de proceskostenvergoeding toe te kennen met de wettelijke rente.

Eiseres heeft een stalhouderij en houdt ongeveer 700 fokooien. Op 27 september 2022 heeft een aanval van een wolf plaatsgevonden waarbij negentien drachtige ooien en drie rammen zijn gedood. Eiseres heeft een aanvraag ingediend voor een tegemoetkoming in schade op grond artikel 6

Eiseres heeft een stalhouderij en houdt ongeveer 700 fokooien. Op 19 juni 2022 heeft een aanval van een wolf plaatsgevonden waarbij vijf ooien en vijf foklammeren zijn gedood. Eiseres heeft een aanvraag ingediend voor een tegemoetkoming in schade op grond artikel 6.1, eerste lid,

Toekenning verzoek om schadevergoeding in verband met geleden schade als gevolg van een (te laat) genomen beslissing over het recht op een Ziektewet uitkering.

In geschil is of het beroepschrift ontvankelijk is, en zo ja, of de heffingsambtenaar een dwangsom met wettelijke rente verbeurt wegens het niet tijdig nemen van een beslissing op het bezwaar. Het geschil spitst zich toe op de vraag of sprake is van het niet tijdig nemen van een

Indiening langs elektronische weg. Niet is gebleken dat verweerder voor de indiening van een Wob-verzoek de elektronische weg heeft opengesteld. Eiser heeft de faxverzendrapporten van de brieven van 6 augustus 2012 en 5 september 2012 overgelegd. In het besluit van 20 november 20

De rechtbank oordeelt dat het verweer niet onbevoegdelijk is opgesteld en dat vertegenwoordiging van verweerder door mr. Binnerts een gegeven is. Volgens de rechtbank eindigde de beslistermijn van het bezwaar op 18 augustus 2010. Eiser heeft verweerder op goede gronden in gebreke