ECLI:NL:RBNHO:2026:13198

RECHTBANK NOORD-HOLLAND
Familie & Jeugd
Locatie Haarlem


Meervoudige kamer jeugdstrafzaken



Parketnummer: 15/105010-26
Uitspraakdatum: 8 september 2026



Tegenspraak




Vonnis (P)



Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de zitting met gesloten deuren van 25 augustus 2026 in de zaak tegen:





[de verdachte]
,

geboren op [geboortedatum] in [plaats] ,
ingeschreven in de Basisregistratie Personen op het adres

[adres] .



De rechtbank heeft kennisgenomen van:



de vordering van de officier van justitie, [officier van justitie] ;


wat de verdachte en zijn advocaat, mr. N. de Vos, advocaat te Diemen, naar voren hebben gebracht;


het advies van [vertegenwoordiger van de raad] , namens de Raad voor de Kinderbescherming (hierna te noemen: de Raad);


het advies van [vertegenwoordiger van de jeugdreclassering] , namens de William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering (hierna te noemen: de jeugdreclassering);


wat de ouders van de verdachte over hem naar voren hebben gebracht.






1Tenlastelegging
Aan de verdachte is ten laste gelegd dat:



Primair

hij op of omstreeks 17 maart 2026 te Hoorn, althans in Nederland tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, op de openbare weg te weten [openbare weg] een winterjas (een imitatie Moncler) en/of een horloge (imitatie Rolex) en/of een telefoon (Apple iPhone 12) met bijbehorende oplader, in elk geval enig(e) goed(eren), dat/die geheel of ten dele aan [de benadeelde partij] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en/of gevolgd van geweld en/of bedreiging met geweld tegen voornoemde [de benadeelde partij] , gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door- meermalen, althans eenmaal die [de benadeelde partij] tegen het lichaam te slaan en/of te schoppen en/of- meermalen, althans eenmaal die [de benadeelde partij] tegen/op het hoofd te schoppen (met geschoeide voeten) en/of te slaan;




Subsidiair

hij op of omstreeks 17 maart 2026 te Hoorn, althans in Nederland, op de openbare weg, te weten [openbare weg] , in elk geval openlijk in vereniging geweld heeft gepleegd tegen- een of meer personen, te weten [de benadeelde partij] , welk in vereniging gepleegde geweld bestond uit- het meermalen, althans eenmaal slaan en/of schoppen tegen het lichaam van voornoemde [de benadeelde partij] en/of- het meermalen, althans eenmaal tegen/op het hoofd schoppen (met geschoeide voet) en/of te slaan;





2Voorvragen
De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zijzelf bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.




3Beoordeling van het bewijs

3.1.


Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat het primair ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen kan worden.




3.2.


Standpunt van de verdediging

Door de verdediging is vrijspraak bepleit van het primair ten laste gelegde feit. Daartoe is – samengevat – naar voren gebracht dat onvoldoende vast is komen te staan dat sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking gericht op de diefstal van de spullen van de aangever [de benadeelde partij] (hierna te noemen: [de benadeelde partij] ). Ook het oogmerk hierop ontbrak bij de verdachte. Ten aanzien van de bewezenverklaring van het subsidiair ten laste gelegde feit heeft de verdediging zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.




3.3.

Oordeel van de rechtbank


3.3.1.


Redengevende feiten en omstandigheden

De rechtbank komt op grond van de bewijsmiddelen die in de bijlage bij dit vonnis zijn opgenomen tot een bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde feit.




3.3.2.


Bewijsmotivering

Anders dan de verdediging heeft bepleit, blijkt naar het oordeel van de rechtbank uit het dossier en de verklaring van de verdachte op de zitting dat de verdachte samen met de medeverdachten [medeverdachte 1] (hierna te noemen: [medeverdachte 1] ) en [medeverdachte 2] (hierna te noemen: [medeverdachte 2] ) niet alleen geweld heeft gebruikt tegen [de benadeelde partij] , maar net als de twee medeverdachten ook een wezenlijke en significante bijdrage heeft geleverd aan de diefstal van de jas, het horloge, de telefoon en de oplader van [de benadeelde partij] . Hiervoor is in het bijzonder het volgende redengevend.



Uit de verklaring van de verdachte op de zitting blijkt dat hij op 17 maart 2026 met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] aan het fietsen was op het moment dat zij [de benadeelde partij] en de getuige [getuige] (hierna te noemen: [getuige] ) tegenkwamen. Vanwege een eerder conflict tussen [de benadeelde partij] en het broertje van een vriend van de verdachte wilde de verdachte [de benadeelde partij] een lesje leren.



De daaropvolgende confrontatie tussen de verdachte, [medeverdachte 1] , [medeverdachte 2] en [de benadeelde partij] is in zijn geheel vastgelegd op camerabeelden, die ook zijn getoond op de zitting. Hieruit blijkt dat de verdachte en [medeverdachte 1] samen op een fatbike rijden en [de benadeelde partij] en [getuige] (die ook samen op een fatbike rijden), klemrijden. [medeverdachte 1] , die op dat moment achterop bij de verdachte zit, stapt af, werkt [de benadeelde partij] naar de grond en begint vervolgens als eerste met het schoppen van [de benadeelde partij] . Nadat de verdachte en [medeverdachte 2] hun fatbikes op de standaard hebben gezet, voegen zij zich bij [medeverdachte 1] . Daarbij is te zien dat zij alle drie om [de benadeelde partij] heen staan en hem schoppen en slaan, terwijl [medeverdachte 2] het horloge van de pols van [de benadeelde partij] wegneemt. Ook als de verdachte en [medeverdachte 2] bezig zijn met het uittrekken van de jas van [de benadeelde partij] , blijft het geweld doorgaan: de verdachte slaat [de benadeelde partij] meerdere keren, terwijl [medeverdachte 1] [de benadeelde partij] schopt. Uit de verklaringen van [getuige] blijkt dat [medeverdachte 2] daarbij zegt: “Trek die jas uit en geef me je telefoon en je horloge.” Uit de beelden blijkt verder dat [getuige] al vrij snel wegfietst op de fatbike en [medeverdachte 1] even later ook in dezelfde richting loopt. Uit de verklaring van [getuige] blijkt dat hij naar het huis van [de benadeelde partij] fietst om zijn ouders te halen, maar dat [medeverdachte 1] achter hem aankomt en hem opdraagt om niks te zeggen, anders zouden ze hem ook slaan. Uit de beelden blijkt verder dat de verdachte en [medeverdachte 2] ondertussen doorgaan met het uittrekken van de jas van [de benadeelde partij] en het toepassen van geweld op hem, terwijl [de benadeelde partij] hulpeloos met zijn handen voor zijn hoofd op de grond ligt. [medeverdachte 2] pakt vervolgens de jas van [de benadeelde partij] en neemt de jas onder zijn arm. Daarna fietsen de verdachten samen weg met de weggenomen goederen.



De gedragingen van de verdachte zijn naar hun uiterlijke verschijningsvorm niet alleen gericht op de mishandeling van [de benadeelde partij] , maar ook op de diefstal van zijn goederen, en duiden op een gezamenlijke uitvoering, waarbij tussen de verdachte, [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] sprake is geweest van een voldoende nauwe en bewuste samenwerking. Deze samenwerking blijkt uit de gezamenlijke confrontatie met [de benadeelde partij] , het samen toepassen van geweld, het doorgaan met het geweld op het moment dat [medeverdachte 2] het horloge van [de benadeelde partij] van zijn pols wegneemt en hem de opdracht geeft om zijn jas uit trekken en zijn telefoon en horloge af te staan. De verdachte heeft bovendien samen met [medeverdachte 2] geprobeerd de jas van [de benadeelde partij] uit te trekken. Daar komt bij dat [medeverdachte 1] halverwege achter [getuige] aangaat om te beletten dat hij hulp inschakelt. De verdachte heeft op de zitting verklaard dat hij, hoewel hij er wel de hele tijd bij was, niets heeft meegekregen van het wegnemen van de goederen. De rechtbank vindt deze verklaring, gelet op de hiervoor vastgestelde feiten ongeloofwaardig.



Gelet op het bovenstaande komt de rechtbank tot bewezenverklaring van het primair ten laste gelegde feit.





3.4.


Bewezenverklaring

De rechtbank acht wettig en overtuigend bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde feit heeft begaan, in die zin dat



hij op 17 maart 2026 te Hoorn, tezamen en in vereniging met anderen, op de openbare weg te weten [openbare weg] , een winterjas (een imitatie Moncler) en een horloge (imitatie Rolex) en een telefoon (Apple iPhone 12) met bijbehorende oplader, die aan [de benadeelde partij] toebehoorden,heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl deze diefstal werd voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld tegen voornoemde [de benadeelde partij] ,gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden en gemakkelijk te maken en om bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, door- meermalen die [de benadeelde partij] tegen het lichaam te slaan en te schoppen en- meermalen die [de benadeelde partij] tegen/op het hoofd te schoppen (met geschoeide voeten) en te slaan.



Wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hier als bewezen is aangenomen, is niet bewezen. De verdachte zal daarvan worden vrijgesproken.






4Kwalificatie en strafbaarheid van het feit
Het bewezenverklaarde levert op: diefstal, voorafgegaan, vergezeld en gevolgd van geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal voor te bereiden, die diefstal gemakkelijk te maken en bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf of andere deelnemers van het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren, gepleegd op de openbare weg en terwijl het feit wordt gepleegd door twee of meer verenigde personen.


Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden waardoor de wederrechtelijkheid aan het bewezenverklaarde zou ontbreken. Het bewezenverklaarde is dus strafbaar.





5Strafbaarheid van de verdachte
Er is geen omstandigheid aannemelijk geworden die de strafbaarheid van de verdachte uitsluit. De verdachte is daarom strafbaar.




6Motivering van de straf

6.1.


Standpunt van de officier van justitie

De officier van justitie heeft gevorderd dat de verdachte voor het primair ten laste gelegde feit zal worden veroordeeld tot 44 dagen jeugddetentie, met aftrek van het voorarrest. Daarnaast heeft de officier van justitie geëist dat aan de verdachte wordt opgelegd een werkstraf voor de duur van 80 uren, waarvan 40 uren voorwaardelijk, met een proeftijd van 1 jaar, onder de bijzondere voorwaarden zoals geadviseerd door de Raad in het voorlichtingsrapport van de Raad en aangevuld op de zitting, te weten een contactverbod met de medeverdachten.




6.2.


Standpunt van de verdediging

De verdediging heeft zich, met betrekking tot de door de officier van justitie gevorderde jeugddetentie en de werkstraf en de duur daarvan, gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank. De advocaat kan zich vinden in de door de officier van justitie geëiste straf.




6.3.


Oordeel van de rechtbank

Bij de beslissing over de op te leggen straf heeft de rechtbank rekening gehouden met de aard en de ernst van het bewezenverklaarde feit, de omstandigheid waaronder dit is begaan en de persoon van de verdachte, zoals uit het onderzoek op de zitting is gebleken.



6.3.1.


Aard en ernst van het feit

Op 17 maart 2026 heeft de verdachte zich, samen met [medeverdachte 1] en [medeverdachte 2] , op de openbare weg schuldig gemaakt aan de diefstal met geweld van [de benadeelde partij] . [de benadeelde partij] is klemgereden en op de grond geduwd. Terwijl hij weerloos op de grond lag, is door de verdachte en zijn medeverdachten fors geweld op hem uitgeoefend, kennelijk vanwege een filmpje waarbij [de benadeelde partij] een ander zou hebben vernederd. De verdachte en de medeverdachten hebben zich niet alleen bemoeid in een conflict waar zij part noch deel in hadden, maar zijn daarbij alle grenzen te buiten gegaan. [de benadeelde partij] , die al snel op de grond lag, had geen schijn van kans tegen de drie verdachten. Dit soort feiten leiden niet alleen tot gevoelens van angst en onveiligheid bij de slachtoffers hiervan, maar ook bij de samenleving in het algemeen. Uit de aangifte en het aanvullend verhoor van [de benadeelde partij] bij de politie blijkt dat hij door het schoppen en slaan door de verdachten een kneuzing in zijn rechterhand, een hersenschudding, schaafwonden en blauwe plekken heeft opgelopen. Op 4 april 2026, een paar weken na de aanvaring met de verdachten, had [de benadeelde partij] nog steeds last van veel hoofdpijn. Dat de verdachte hieraan een bijdrage heeft geleverd, rekent de rechtbank hem aan.




6.3.2.


Persoon van de verdachte

Met betrekking tot de persoon van de verdachte houdt de rechtbank rekening met het op naam van de verdachte staand Uittreksel Justitiële Documentatie van 15 juli 2026, waaruit blijkt dat de verdachte niet eerder door de rechtbank is veroordeeld voor een strafbaar feit.



De rechtbank houdt ook rekening met het over de verdachte uitgebrachte voorlichtingsrapport van de Raad van 18 augustus 2026 van [raadsonderzoeker] , als raadsonderzoeker verbonden aan de Raad. Uit het rapport blijkt onder meer dat de verdachte zich over het algemeen goed aan de afspraken met de jeugdreclassering en de schorsingsvoorwaarden heeft gehouden: hij komt op tijd thuis, zet zich goed in bij de dagbesteding van Turnover en toont motivatie om op zoek te gaan naar een werkplek en terug te keren naar zijn opleiding. De kans op herhaling wordt – mede door het strakke kader van de schorsing – als laag ingeschat. Ondanks de positieve ontwikkelingen en het lage recidiverisico zijn er nog wel risico’s op het gebied van vaardigheden, dagbesteding en relaties. Dit is gelegen in het feit dat de verdachte nog geen passende werkplek heeft gevonden voor zijn opleiding, zich weleens verslaapt voor de dagbesteding bij Turnover en de hulpverlening nog niet is gestart. Daarom is het voor de verdachte belangrijk dat het jeugdreclasseringstoezicht wordt gecontinueerd. Vanuit pedagogisch oogpunt is het niet in het belang van de verdachte om hem terug te sturen naar de jeugdgevangenis.
De Raad adviseert gelet op het voorgaande tot oplegging van een jeugddetentie, gelijk aan het voorarrest, en een deels voorwaardelijke werkstraf, onder de algemene voorwaarde en de bijzondere voorwaarden dat de verdachte meewerkt aan een zinvolle dagbesteding en de begeleiding van Turnover en de Hoofdtrainer (of een soortgelijke instantie).
Op de zitting heeft de Raad hieraan toegevoegd een contactverbod met de medeverdachten wenselijk te vinden en een contactverbod voor de aangever wellicht ook fijn is voor de aangever, al zijn er geen directe aanwijzingen voor de noodzaak daarvan.



De jeugdreclassering heeft zich op de zitting achter het (aangevulde) advies van de Raad geschaard. Desgevraagd heeft de jeugdreclassering aangegeven dat een proeftijd van 1 jaar voldoende is. De verdachte, een first offender, heeft tijdens de schorsing namelijk laten zien dat hij zijn best doet om beter gedrag te laten zien. Hij is meewerkend geweest en is zijn afspraken nagekomen. Daarbij komt dat op korte termijn de begeleiding door de Hoofdtrainer en de behandeling bij de Waag zullen starten voor het leren omgaan met boosheid en het vergroten van de vaardigheden. Hiernaast zal worden ingezet op diagnostiek.




6.3.3.


Op te leggen straf

Bij ernstige strafbare feiten zoals het medeplegen van diefstal met geweld, waarbij bovendien sprake is van fors geweld tegen het hoofd, geldt in zijn algemeenheid dat onvoorwaardelijke jeugddetentie op zijn plaats is. De rechtbank is van oordeel dat de aard en de ernst van het feit een onvoorwaardelijke jeugddetentie ook in dit geval rechtvaardigen. De rechtbank vindt het, conform het advies van de Raad, echter niet in het belang van de verdachte om hem terug te sturen naar de jeugdgevangenis. Om de positieve ontwikkelingen van de verdachte niet te doorkruizen, zal de rechtbank de aan de verdachte op te leggen onvoorwaardelijke jeugddetentie daarom beperken tot de periode die hij al in voorarrest heeft doorgebracht, te weten 44 dagen.



De rechtbank zal bepalen dat de tijd die de verdachte voor de tenuitvoerlegging van dit
vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, te weten 44 dagen,
bij de tenuitvoerlegging van de jeugddetentie in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet al op een andere straf in mindering is gebracht.



Hiernaast acht de rechtbank een werkstraf op zijn plaats. Bij de bepaling van de vorm en duur daarvan heeft de rechtbank meegewogen dat de verdachte al 44 dagen in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht en daarmee naar het oordeel van de rechtbank de strafrechtelijke consequentie van zijn gedrag al heeft ondervonden. Anders dan door de officier van justitie geëist, vindt de rechtbank daarom een geheel voorwaardelijke werkstraf voor de duur van 40 uren voor de verdachte een passende straf. De rechtbank zal aan deze voorwaardelijke werkstraf een proeftijd verbinden van 1 jaar, mede zodat de verdachte ervan wordt weerhouden zich in de toekomst opnieuw schuldig te maken aan een strafbaar feit.



Naast de algemene voorwaarde zal de rechtbank aan de proeftijd bijzondere voorwaarden verbinden, zoals die zijn geadviseerd door de Raad. De rechtbank acht het noodzakelijk dat de verdachte meewerkt aan een meldplicht bij de jeugdreclassering, het hebben en houden van een zinvolle dagbesteding en aan de begeleiding van Turnover en de Hoofdtrainer (of soortgelijke instanties). Daarnaast ziet de rechtbank aanleiding om aan de verdachte een contactverbod op te leggen met de medeverdachten. De verplichtingen en het verbod zullen als bijzondere voorwaarden aan de voorwaardelijk op te leggen werkstraf worden verbonden.





6.4.


Voorlopige hechtenis

De rechtbank zal het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte opheffen.






7Schadevergoedingsmaatregel

7.1.


Wettelijk kader

Uit artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht volgt de bevoegdheid van de rechter tot het opleggen van de schadevergoedingsmaatregel. Als de rechter alleen een schadevergoedingsmaatregel toewijst en niet de vordering van de benadeelde partij (bijvoorbeeld omdat de benadeelde partij zich niet in het strafproces heeft gevoegd), moet uit de beslissing tot het opleggen van de schadevergoedingsmaatregel volgen waarom de verdachte tegenover het slachtoffer naar burgerlijk recht aansprakelijk is voor de schade die door een strafbaar feit is toegebracht. Daarbij is het van belang dat het slachtoffer feiten en omstandigheden moet stellen waaruit deze schade kan worden afgeleid.




7.2.


Oordeel van de rechtbank

De rechtbank stelt vast dat [de benadeelde partij] , of zijn wettelijke vertegenwoordiger(s) namens hem, zich niet in het stafproces heeft/hebben gevoegd als benadeelde partij. In het dossier bevindt zich wel een e-mail van de moeder van [de benadeelde partij] van 25 augustus 2026. Dit bericht houdt onder meer het volgende in:



[…]
Schadeformulier is erbij ingeschoten.
Matteriele schade:
iPhone €200
Jas €150
Horloge €50



De immateriële schade is nog niet bekend i.v.m. wachtlijst psycholoog.
[…]



Naar het oordeel van de rechtbank zijn door [de benadeelde partij] en/of zijn wettelijk vertegenwoordiger(s) onvoldoende feiten of omstandigheden aangevoerd waaruit blijkt dat [de benadeelde partij] schade heeft geleden en zo ja, uit welk bedrag de schade bestaat. Bij dit oordeel betrekt de rechtbank ook de omstandigheid dat op basis van het dossier niet kan worden vastgesteld of, en zo ja welke, weggenomen goederen zijn teruggegeven aan [de benadeelde partij] . Hier heeft de officier van justitie op zitting ook geen duidelijkheid over gegeven. De rechtbank ziet – anders dan is gevraagd door de officier van justitie – dan ook geen aanleiding om de schadevergoedingsmaatregel van artikel 36f van het Wetboek van Strafrecht op te leggen.






8Toepasselijke wettelijke voorschriften
Van toepassing zijn de artikelen 77a, 77g, 77i, 77m, 77n, 77x, 77y, 77z, 77aa, 312 van het Wetboek van Strafrecht.




9Beslissing
De rechtbank:


Verklaart bewezen dat de verdachte het primair ten laste gelegde feit heeft begaan zoals hiervoor onder 3.4. weergegeven.



Verklaart niet bewezen wat aan de verdachte meer of anders is ten laste gelegd dan hierboven als bewezen is aangenomen en spreekt hem daarvan vrij.



Bepaalt dat het bewezen verklaarde feit het hierboven onder 4. vermelde strafbare feit oplevert.



Verklaart de verdachte hiervoor strafbaar.



Veroordeelt de verdachte tot een jeugddetentie voor de duur van 44 (vierenveertig) dagen.



Bepaalt dat de tijd die de verdachte vóór de tenuitvoerlegging van dit vonnis in verzekering en voorlopige hechtenis heeft doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van de opgelegde jeugddetentie in mindering wordt gebracht, voor zover die tijd niet al op een andere straf in mindering is gebracht.



Veroordeelt de verdachte tot het verrichten van een taakstraf, bestaande uit een werkstraf voor de duur van 40 (veertig) uren, bij niet of niet naar behoren verrichten daarvan te vervangen door 20 (twintig) dagen jeugddetentie, met bevel dat deze werkstraf niet ten uitvoer zal worden gelegd en stelt daarbij een proeftijd vast van 1 (één) jaar.



Stelt als algemene voorwaarde dat de verdachte zich voor het einde van de proeftijd niet schuldig maakt aan een strafbaar feit.



Stelt als bijzondere voorwaarden dat de verdachte gedurende de proeftijd:



zich meldt bij de jeugdreclassering van de William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering, te Amsterdam, afdeling jeugdreclassering, op door de jeugdreclassering te bepalen plaatsen en tijden, indien en zolang die instelling dat noodzakelijk acht om hun regiefunctie uit te voeren;


meewerkt aan het hebben en houden van een zinvolle dagbesteding, zolang de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht;


meewerkt aan de begeleiding van Turnover en de Hoofdtrainer (of soortgelijke instanties), gericht op vaardigheden, dagbesteding, relaties en agressie, zolang de jeugdreclassering dit noodzakelijk acht;


op geen enkele wijze – direct of indirect – contact zal opnemen, zoeken of hebben met de medeverdachten: [medeverdachte 1] , geboren op [geboortedatum] in [plaats] , en [medeverdachte 2] , geboren op [geboortedatum] in [plaats] , zolang de jeugdreclassering dit in overleg met het Openbaar Ministerie noodzakelijk acht.




Geeft opdracht aan de William Schrikker Stichting Jeugdbescherming & Jeugdreclassering, gevestigd in Amsterdam, een gecertificeerde instelling die de jeugdreclassering uitvoert, tot het houden van toezicht op de naleving van de hierboven genoemde bijzondere voorwaarden en de verdachte ten behoeve daarvan te begeleiden.



Stelt verder als voorwaarden dat de verdachte is gehouden om:

5. ten behoeve van het vaststellen van zijn identiteit medewerking te verlenen aan het nemen van een of meer vingerafdrukken of een identiteitsbewijs als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage aan te bieden;
6. medewerking te verlenen aan het reclasseringstoezicht, bedoeld in artikel 77aa, eerste tot en met het vierde lid, van het Wetboek van Strafrecht, de medewerking aan huisbezoeken daaronder begrepen en het zich melden bij de reclasseringsinstelling zo vaak en zo lang als de reclasseringsinstelling dit noodzakelijk acht.


Heft op het geschorste bevel tot voorlopige hechtenis van de verdachte.




Samenstelling rechtbank en uitspraakdatum

Dit vonnis is gewezen door
mr. J. van Beek, voorzitter,
mr. S. Ok en mr. R.M. Verberne, allen (kinder)rechter,
in tegenwoordigheid van de griffier mr. I.N. Inge,
en uitgesproken op de openbare zitting van 8 september 2026.



Mr. Verberne is buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.



HR 20 januari 2026, ECLI:NL:HR:2026:73; HR 3 februari 2026, ECLI:NL:HR:2026:147.