ECLI:NL:RBLIM:2026:1643

RECHTBANK
LIMBURG



Civiel recht
Kantonrechter



Zittingsplaats Maastricht



Zaaknummer: 11980988 \ CV EXPL 25-4861




Vonnis van 18 maart 2026




in de zaak van




MANPOWERGROUP NETHERLANDS B.V., MEDE H.O.D.N. MAPOWERGROUP STAFF B.V.,
gevestigd te Diemen,
eisende partij,
hierna te noemen: ManpowerGroup,
gemachtigde: Flanderijn,



tegen





[werknemer]
,
wonend te [plaats] ,
gedaagde partij,
hierna te noemen: [werknemer] ,
procederend in persoon.






1De procedure


1.1.

Het verloop van de procedure blijkt uit:
- de dagvaarding met producties 1 tot en met 8c- de schriftelijke weergave van het mondelinge antwoord met ongenummerde producties- de conclusie van repliek met producties 9 en 10- de conclusie van dupliek.




1.2.
Ten slotte is vonnis bepaald.






2De feiten


2.1.

[werknemer] is op 1 januari 2021 bij ManpowerGroup in dienst getreden op basis van een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd (tot en met 31 december 2021) in de functie van junior salesmanager. De arbeidsovereenkomst is op verzoek van [werknemer] per 24 september 2021 beëindigd.


2.2.
Bij e-mailbericht van 9 januari 2023 bericht ManpowerGroup (in de persoon van [naam] ) aan [werknemer] :



“Ten eerste willen wij jou ons excuses aanbieden dat wij nu pas de vordering sturen. Op


24-09-2021 ben je bij ons uit dienst getreden. Tot onze spijt moeten wij je meedelen dat je een bedrag van
€ 348,42
aan ons schuldig bent.





Na het verwerken van de eindafrekening, hebben wij ter inhouding een schadeopgave van


€ 263,30 van de leasemaatschappij ontvangen.





Daarnaast heb je in de periode dat je voor ons werkzaam bent geweest heb je meer vakantieverlof opgenomen dan waar je recht op had. Bij je uit dienst treden had je een negatief verlofsaldo van 40,50 uur. Wij hebben dit negatieve saldo gedeeltelijk kunnen verrekenen met de eindafrekening.





Wij vragen je de bedragen aan ons terug te storten.





Indien je van mening bent dat onze informatie niet juist is, kan je contact opnemen met de afdeling Payroll Services. Bij voorkeur per [e-mailadres 1] . Telefonisch reageren kan ook via telefoonnummer (…)”





2.3.
Bij e-mailbericht van 24 januari 2023, gericht aan het [e-mailadres 2] , reageert [werknemer] :



“Goedemiddag [naam] ,





Helaas kreeg ik je nav onderstaande telefonisch niet te pakken. Ik zou graag willen weten waaruit blijkt dat de auto reparatie nodig had? Er was bij inleveren geen noemenswaardige schade, enkel lichte gebruikersschade. En daarnaast kom ik niet in mijn systeem van verlof. Zou je mij hier een overzicht van kunnen sturen? Ik kan mij namelijk niet heugen dat ik teveel verlof heb opgenomen maar juist precies voldoende. (…)”





2.4.

ManpowerGroup heeft het e-mailbericht van [werknemer] niet ontvangen. ManpowerGroup stelt dat de medewerker ( [naam] ) niet meer in dienst was en dat het
e-mailbericht niet gestuurd is naar het adres genoemd in de e-mail van 9 januari 2023.






3Het geschil


3.1.
ManpowerGroup vordert bij vonnis, uitvoerbaar bij voorraad, veroordeling van [werknemer] tot betaling van € 457,45, bestaande uit € 348,42 aan hoofdsom, € 52,88 aan vervallen rente en € 52,26 aan vergoeding buitengerechtelijke kosten, vermeerderd met de wettelijke rente over € 348,42 vanaf de dag van dagvaarding tot de dag van volledige betaling, alsmede tot betaling van de proceskosten.



3.2.
ManpowerGroup vordert het bedrag van € 348,42 primair terug op grond van onverschuldigde betaling en subsidiair ongerechtvaardigde verrijking.


3.3.

[werknemer] voert verweer.



3.4.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover nodig, nader ingegaan.





4De beoordeling



Geen verjaring en rechtsverwerking




4.1.

[werknemer] stelt dat deze vordering hem verbaasde omdat hij al in 2021 uit dienst is gegaan en vervolgens bijna twee jaar niks heeft gehoord tot het e-mailbericht van 9 januari 2023.



4.2.
Voor zover [werknemer] zich daarmee op het standpunt heeft gesteld dat de vorderingen verjaard zijn en ManpowerGroup zijn rechten verwerkt heeft, overweegt de kantonrechter dat dit beroep niet slaagt.



4.3.
Van rechtsverwerking is slechts sprake als de schuldeiser zich heeft gedragen op een wijze die naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onverenigbaar is met het geldend maken van zijn aanspraken. Het enkele tijdsverloop of enkel stilzitten levert geen toereikende grond op voor het aannemen van rechtsverwerking. Daarvoor is vereist de aanwezigheid van bijzondere omstandigheden als gevolg waarvan hetzij bij de schuldenaar, in casu [werknemer] , het gerechtvaardigde vertrouwen is gewekt dat de schuldeiser, in casu ManpowerGroup, haar aanspraak niet (meer) geldend zal maken, hetzij de positie van de schuldenaar onredelijk zou worden benadeeld of verzwaard ingeval de schuldeiser haar aanspraak alsnog geldend zou maken. Nu zojuist is overwogen dat enkel tijdsverloop of enkel stilzitten onvoldoende is voor een succesvol beroep daarop en niet gebleken is dat van zodanige bijzondere omstandigheden sprake is, dient het beroep op rechtsverwerking te worden verworpen.



4.4.
De vordering tot betaling van schadevergoeding verjaart door verloop van vijf jaar nadat de benadeelde (leasemaatschappij / werkgever) bekend is met de schade en de aansprakelijke persoon. Verder heeft de werkgever in beginsel vijf jaar de tijd om onverschuldigde betalingen - waaronder loon over te veel opgenomen verlofdagen - terug te vorderen. Voor zover [werknemer] zich beroept op verjaring treft dit geen doel, omdat nog geen vijf jaren zijn verstreken.



Terugbetalen loon over te veel opgenomen verlofdagen





4.5.
ManpowerGroup stelt dat nu de arbeidsovereenkomst tussentijds door opzegging van [werknemer] is beëindigd, [werknemer] recht heeft op minder verlofuren dan de overeengekomen 160 verlofuren (bij een arbeidsovereenkomst van twaalf maanden). Volgens ManpowerGroup heeft [werknemer] meer verlofuren opgenomen (40,5) dan waar hij daadwerkelijk recht op had.



4.6.

[werknemer] verzoekt om een nadere onderbouwing omdat hij bij zijn weten niet teveel verlof heeft genoten.



4.7.
ManpowerGroup volstaat met het stellen dat [werknemer] 40,5 uur te veel verlof heeft genoten en heeft dit op geen enkele wijze onderbouwd met verifieerbare gegevens. ManpowerGroup is in het licht van artikel 7:641 lid 2 BW, waarin is bepaald dat de werkgever bij het einde van het dienstverband aan de werknemer een overzicht verstrekt van de resterende vakantiedagen, verplicht een deugdelijke verlofadministratie van de genoten en openstaande vakantiedagen bij te houden en de werknemer desgewenst inzage in deze administratie (zo nodig bewijs) te verschaffen (HR 21 juni 1991, NJ 1991, 743). Nu [werknemer] (bij antwoord) betwist te veel verlof te hebben genoten, had het op de weg van ManpowerGroup gelegen (bij repliek) aan de hand van de gegevens uit diens administratie gemotiveerd aan te geven hoe (de berekening van) het verlofsaldo tot stand is gekomen. Dat zij dit heeft nagelaten komt voor haar risico. Nu ManpowerGroup niet aan haar stelplicht heeft voldaan en voldoende gelegenheid heeft gehad om de benodigde onderbouwing te geven, zal de kantonrechter het door ManpowerGroup gedane bewijsaanbod en het bij repliek gedane aanbod om zo nodig een overzicht van de door [werknemer] opgenomen verlofuren over te leggen, passeren.



Leaseauto





4.8.
ManpowerGroup stelt dat [werknemer] tijdens zijn dienstverband gebruik heeft gemaakt van een leaseauto en dat zij achteraf van haar leasemaatschappij heeft vernomen dat [werknemer] het voertuig of met schade dan wel niet schoon of niet met volle tank heeft ingeleverd bij de leasemaatschappij. ManpowerGroup brengt om die reden € 263,30 bij [werknemer] in rekening.



4.9.

[werknemer] stelt dat hij er niet mee bekend is dat de auto bij inlevering schade had. Verder is destijds bij inlevering van de leaseauto geen opmerking daarover gemaakt.



4.10.
Nu enige onderbouwing ontbreekt en op geen enkele manier is gebleken dat [werknemer] de leaseauto op onjuiste wijze heeft ingeleverd, kan in rechte niet worden uitgegaan van de juistheid van de stellingen van ManpowerGroup op dit punt. Het had op de weg van ManpowerGroup gelegen om haar stellingen met ter zake dienende bescheiden (foto’s, schaderapport, een verklaring van de leasemaatschappij) te onderbouwen. Dat zij dat heeft nagelaten komt voor haar risico. ManpowerGroup heeft voldoende gelegenheid gehad om de benodigde onderbouwing te geven. Nu ManpowerGroup haar stellingen onvoldoende feitelijk heeft onderbouwd en uitgewerkt, kan reeds hierom niet aan bewijsvoering worden toegekomen, zodat haar bewijsaanbod wordt gepasseerd.



Slotsom





4.11.
De vorderingen van ManpowerGroup worden bij gebrek aan enige onderbouwing en bezien in het licht van het verweer van [werknemer] afgewezen.



Proceskosten





4.12.
ManpowerGroup wordt in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. Omdat [werknemer] procedeert in persoon, komen enkel de noodzakelijke reis-, verblijf-, en verletkosten voor vergoeding in aanmerking. [werknemer] is een keer naar de rolzitting geweest, te weten voor het nemen van een conclusie van antwoord. De proceskosten van [werknemer] worden begroot op:









- reis- en verletkosten


€


50,00







- nakosten


€


25,00


(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)




Totaal


€


75,00‬














5De beslissing


De kantonrechter



5.1.
wijst de vorderingen van ManpowerGroup af,



5.2.
veroordeelt ManpowerGroup in de proceskosten van € 75,00, te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met de kosten van betekening als ManpowerGroup niet tijdig aan de veroordeling voldoet en het vonnis daarna wordt betekend.


Dit vonnis is gewezen door mr. Otto en in het openbaar uitgesproken op 18 maart 2026.




Productie 9 conclusie van repliek


Productie 1 dagvaarding


Productie 4 dagvaarding


Productie bij schriftelijke weergave van het mondelinge antwoord