ECLI:NL:RBDHA:2026:25470

RECHTBANK DEN HAAG


Zittingsplaats Groningen


Bestuursrecht


zaaknummer: NL26.48842


uitspraak van de enkelvoudige kamer in de zaak tussen



[naam], eiser,

V-nummer: [v-nummer:] ,
(gemachtigde: mr. I.M. Zuidhoek),



en




de minister van Asiel en Migratie, de minister.




Inleiding


1. De minister heeft op 14 juli 2026 aan eiser de maatregel van bewaring op grond van artikel 59, eerste lid, aanhef en onder a, van de Vw opgelegd. Deze maatregel duurt nog voort.



1.1.
Eiser heeft tegen het voortduren van de maatregel van bewaring beroep ingesteld. Daarbij heeft hij verzocht om schadevergoeding.



1.2.
De minister heeft een voortgangsrapportage overgelegd.



1.3.
De rechtbank heeft bepaald dat een onderzoek ter zitting achterwege blijft en heeft het onderzoek op 1 september 2026 gesloten.




Beoordeling door de rechtbank

2. De rechtbank stelt voorop dat zij deze maatregel van bewaring al eerder heeft getoetst. Uit de uitspraak van 22 juli 2026 volgt dat de maatregel van bewaring tot het moment van het sluiten van het onderzoek dat aan die uitspraak ten grondslag ligt, rechtmatig was. Daarom staat nu alleen ter beoordeling of de maatregel van bewaring rechtmatig is sinds het sluiten van dat onderzoek op 21 juli 2026.

3. Als de rechtbank van oordeel is dat de toepassing of tenuitvoerlegging van de maatregel van bewaring in strijd is met de Vw dan wel bij afweging van alle daarbij betrokken belangen in redelijkheid niet gerechtvaardigd is, verklaart zij op grond van artikel 96, derde lid, van de Vw het beroep gegrond en beveelt zij de opheffing van de maatregel of een wijziging van de wijze van tenuitvoerlegging daarvan.

4. De rechtbank stelt vast dat eiser geen beroepsgronden heeft ingediend.


4.1.
De rechtbank is ambtshalve van oordeel dat de minister voldoende voortvarend werkt aan de uitzetting van eiser. Uit de voortgangsrapportage blijkt namelijk dat sinds het sluiten van het onderzoek in de vorige procedure op 22 juli 2026 en 25 augustus 2026 een vertrekgesprek met eiser is gevoerd en dat op 20 augustus 2026 is gerappelleerd op de lp-aanvragen die lopen bij de Libische en Algerijnse autoriteiten. De rechtbank is verder van oordeel dat zicht op uitzetting in het algemeen en in het geval van eiser nog steeds bestaat. Niet is gebleken dat Algerije dan wel Libië hebben aangegeven geen lp voor eiser te zullen verstrekken.



4.2.
De rechtbank ziet ook voor het overige geen grond voor het oordeel dat de maatregel van bewaring in de periode tussen het sluiten van het vorige onderzoek en het sluiten van het onderhavige onderzoek op enig moment onrechtmatig was.




Conclusie en gevolgen

5. Het beroep is ongegrond. Daarom wordt ook het verzoek om schadevergoeding afgewezen.

6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.



Beslissing


De rechtbank:



verklaart het beroep ongegrond;


wijst het verzoek om schadevergoeding af.





Deze uitspraak is gedaan door mr. R. Tesfai, rechter, in aanwezigheid van mr. S. Strating, griffier, en openbaar gemaakt door middel van gepseudonimiseerde publicatie op rechtspraak.nl.
De uitspraak is openbaar gemaakt en bekendgemaakt op:






Rechtsmiddel

Tegen deze uitspraak staat geen rechtsmiddel open.





Vreemdelingenwet 2000.


Op grond van artikel 96, eerste lid, van de Vw.


Rb. Den Haag, zittingsplaats Groningen, 11 juli 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:20439.


Laissez-passer.


Zie ook de arresten Adrar van het Hof van Justitie van de Europese Unie (het Hof) van 4 september 2025 (ECLI:EU:C:2025:647) en Aroja van het Hof van 5 maart 2026 (ECLI:EU:C:2026:148).