ECLI:NL:OGEABES:2026:84

GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN BONAIRE, SINT EUSTATIUS EN SABA
zittingsplaats Bonaire


registratienummer: BON202500273
datum beslissing: 25 maart 2026



in de zaak van




MOOS ONROEREND GOED N.V.,
gevestigd op Bonaire,
eisende partij in conventie,
verwerende partij in reconventie,
hierna: Moos,
gemachtigden: mrs. A. Schennink en M.J. de Carpentier,



tegen




HANG-OUT N.V.,
gevestigd op Bonaire,
gedaagde partij in conventie,
eisende partij in reconventie,
hierna: Hang Out,
gemachtigde: mr. M.D. van den Brink.






1De procedure


1.1.
In het procesdossier zitten de volgende stukken:


het verzoekschrift van 2 juni 2025 met producties;


de conclusie van antwoord met een eis in reconventie met producties;


de conclusie van antwoord in reconventie met producties;


de akte van 18 februari 2026 met aanvullende producties van Moos;


de akte van 18 februari 2026 met aanvullende producties van Hang Out.





1.2.
De mondelinge behandeling heeft plaatsgevonden op 23 februari 2026. Namens Moos was de heer [indirect bestuurder Moos 1] (indirect bestuurder, hierna: [indirect bestuurder Moos 1]) verschenen, bijgestaan door mrs. Schennink en De Carpentier. Namens Hang Out waren de heer [indirect bestuurder hang out 1] (indirect bestuurder, hierna: [indirect bestuurder hang out 1]) en [manager hang out] (manager, hierna: [manager hang out]) verschenen, bijgestaan door mr. Van den Brink. De spreekaantekeningen die de gemachtigden van partijen hebben voorgelezen zijn aan het dossier toegevoegd.



1.3.
Ten slotte is bepaald dat op 25 maart 2026 uitspraak zal worden gedaan.






2De kern van de zaak


2.1.
Moos is erfpachter van een perceel op de weg naar Sorobon. Hang Out huurt een stuk grond op dat perceel en exploiteert daarop een horecagelegenheid. Partijen zijn verwikkeld in een langlopend zakelijk conflict. Moos vraagt het Gerecht (primair) uit te spreken dat de huurovereenkomst is ontbonden of (subsidiair) de huurovereenkomst te ontbinden. In het verlengde daarvan verzoekt Moos het Gerecht om Hang Out te bevelen het gehuurde te ontruimen. De vorderingen van Moos worden afgewezen.



2.2.
Hang Out heeft tegenvorderingen ingesteld. Hang Out verzoekt het Gerecht om Moos te veroordelen gebreken aan het gehuurde te herstellen en Moos te veroordelen om te gedogen dat Hang Out onderhoudswerkzaamheden aan het gehuurde uit zal voeren. Daarnaast vordert Hang Out betaling van verbeurde dwangsommen en om Moos te veroordelen microfoons te verwijderen. Moos zal worden veroordeeld om te gedogen dat Hang Out onderhoudswerkzaamheden aan het gehuurde uit zal voeren. Ook zal Moos worden veroordeeld microfoons op het gehuurde te verwijderen en verwijderd te houden. De andere vorderingen worden afgewezen.





3De beoordeling



De achtergrond van het geschil




3.1.
Moos is eigenaar van een recht van erfpacht van een perceel op de weg naar Sorobon. Op dit perceel zijn het windsurf- en watersportcomplex Jibe City en de horecagelegenheid Hang Out gevestigd.



3.2.
Via een holdingmaatschappij houden [indirect bestuurder Moos 1] en mevrouw [indirect bestuurder Moos 2] 70% van de aandelen in Moos. Zij houden bovendien 100% van de aandelen in Jibe City N.V. (hierna: Jibe City) en zijn de bestuurders van Moos en Jibe City.



3.3.
De overige 30% van de aandelen in Moos wordt, via een holdingmaatschappij, gehouden door [indirect bestuurder hang out 1] en mevrouw [indirect bestuurder hang out 2]. Zij houden bovendien 100% van de aandelen in Hang Out en zijn daarvan de bestuurders. [manager hang out] is hun zoon en bovendien manager van Hang Out.



3.4.
Op 1 januari 2011 zijn partijen een huurovereenkomst aangegaan voor een periode van tien jaar (hierna: de huurovereenkomst). In de huurovereenkomst is het huurobject omschreven als “het bedrijfspand te [adres] waarin de onderneming “Hang Out” is gevestigd” (hierna: het gehuurde). In de huurovereenkomst wordt met betrekking tot het gehuurde ook verwezen naar een bij de huurovereenkomst gevoegde tekening. Het is tussen partijen niet in geschil dat de huurovereenkomst per 1 januari 2021 stilzwijgend voor onbepaalde tijd is verlengd.



3.5.
Tussen partijen speelt al enkele jaren een zakelijk conflict, onder meer over het nakomen van verplichtingen uit de huurovereenkomst. Op 11 februari 2021, 17 december 2024 en 21 februari 2025 heeft Moos brieven aan Hang Out gestuurd waarin zij schrijft dat zij de huurovereenkomst vanwege verschillende redenen ontbindt.



3.6.
Op 7 juli 2025 heeft dit Gerecht vonnis gewezen in kort geding in een procedure die was aangespannen door Moos tegen Hang Out. In dat vonnis is de vordering van Moos tot ontruiming van het gehuurde afgewezen. Een tegenvordering van Hang Out tot verwijdering van microfoons is op straffe van een dwangsom toegewezen.



in conventie





3.7.
In conventie moet de vraag beantwoord worden of Hang Out tekort is geschoten in de nakoming van haar verplichtingen uit de huurovereenkomst. Moos heeft verschillende tekortkomingen aan de door haar gewenste ontbinding van de huurovereenkomst ten grondslag gelegd. De gestelde tekortkomingen zijn onder te verdelen in geweldsincidenten, verbouwingen, milieuverontreiniging, geluidsoverlast en reclameborden. Die onderwerpen zullen hierna afzonderlijk worden besproken. Daarna moet het Gerecht oordelen of de tekortkomingen die vast zijn komen te staan de ontbinding van de huurovereenkomst rechtvaardigen.



Geweldsincidenten





3.8.
Moos stelt dat Hang Out tekort geschoten is in haar verplichting om het gehuurde zodanig te exploiteren dat gebruik daarvan geen hinder of overlast veroorzaakt (artikel 4 lid 3 sub a van de huurovereenkomst). Volgens Moos komen geweldsincidenten bij Hang Out met regelmaat voor. Moos verwijst concreet naar incidenten op 16 mei 2021, 1 september 2021, 8 december 2024 en 20 juni 2024.



3.9.
Moos wordt niet gevolgd in haar stelling dat geweldsincidenten bij Hang Out met regelmaat plaatsvinden. De huidige eigenaars van Hang Out exploiteren sinds 1 januari 2011 hun onderneming in het gehuurde. Het gaat om een voor iedereen vrij toegankelijke horecagelegenheid, waar soms veel bezoekers komen en waar alcohol kan worden genuttigd. Het is – helaas – onvermijdelijk dat in een dergelijke gelegenheid af en toe incidenten plaatsvinden. Moos spreekt slechts concreet van een viertal incidenten binnen een tijdsbestek van ruim vijftien jaar dat Hang Out haar onderneming in het gehuurde exploiteert. Dat geweldsincidenten niet met regelmaat voorkomen blijkt ook uit het feit dat Hang Out in maart 2024 een nieuwe drank- en horecavergunning heeft gekregen van het bestuurscollege van het Openbaar Lichaam Bonaire (hierna: OLB). Bij het beoordelen van de aanvraag voor die vergunning heeft het OLB advies gevraagd aan onder meer de politie. In het advies van de politie staat dat Hang Out niet ongunstig bekend staat en dat de politie geen bezwaar heeft tegen het verlenen van de vergunning. Hang Out voert terecht aan dat die vergunning niet verleend zou zijn als met regelmaat geweldsincidenten bij Hang Out zouden plaatsvinden.



3.10.
Hang Out is bovendien bij conclusie van antwoord uitgebreid ingegaan op de in het verzoekschrift door Moos genoemde incidenten. Zij heeft (haar verantwoordelijkheid voor) deze incidenten gemotiveerd betwist. Moos is vervolgens ter gelegenheid van de mondelinge behandeling in het geheel niet meer ingegaan op de incidenten. Al met al is daarom onvoldoende gebleken van incidenten die een tekortkoming van Hang Out opleveren.



Verbouwingen





3.11.
Moos stelt dat Hang Out tekort is geschoten in haar verplichting om de gedaante of de inrichting van het gehuurde niet te wijzigen en geen verbouwingen uit te voeren zonder voorafgaande en schriftelijke toestemming van Moos (artikel 4 lid 5 van de huurovereenkomst). Volgens Moos heeft Hang Out de keuken en fundering vervangen, een beschoeiing gebouwd en daarmee het terras uitgebreid, een massagesalon verwijderd en een DJ-booth en twee extra bars gebouwd.



3.12.
Bij de beoordeling van de verwijten van Moos aan Hang Out in verband met verbouwingen aan het gehuurde stelt het gerecht het volgende voorop. Hoewel de huurovereenkomst Hang Out verbiedt om zonder toestemming van Moos verbouwingen aan het gehuurde uit te voeren, is Hang Out tegelijkertijd verplicht om zowel groot als klein onderhoud en reparaties te verrichten aan het gehuurde (artikel 6 lid 1 van de huurovereenkomst).



3.13.
Hang Out voert aan dat zij voor de verbouwing aan de keuken geen toestemming van Moos nodig had, omdat sprake is van onderhoud en als wél sprake is van een verbouwing zij daarvoor impliciet toestemming van Moos heeft gekregen. Die verweren van Hang Out worden verworpen. Uit de overgelegde foto’s blijkt dat Hang Out substantiële werkzaamheden heeft uitgevoerd aan de keuken. Er is een betonvloer verwijderd en een nieuwe betonvloer gestort. De vraag of het verwijderen van de vloer en het leggen van een nieuwe betonvloer gekwalificeerd kan worden als onderhoud of een verboden verbouwing kan in het midden blijven. Hang Out heeft namelijk ook een keukenblok van beton geplaatst die voor de verbouwing niet aanwezig was (te zien op foto 8A en 8B van productie 50 van Moos). Het plaatsen van een nieuw keukenblok van beton kan niet anders uitgelegd worden dan het uitvoeren van verbouwingen. Daarvoor had Hang Out schriftelijke toestemming nodig van Moos. Daargelaten dat Hang Out in haar e-mailbericht van 30 mei 2022 geen toestemming heeft gevraagd aan Moos voor het plaatsen van een betonnen keukenblok, had Hang Out in de gegeven omstandigheden er ook niet op mogen vertrouwen dat Moos die toestemming impliciet gegeven had. Partijen zijn verwikkeld in een jarenlang zakelijk conflict. Uit het feit dat Moos niet meer gereageerd heeft op het e-mailbericht van Hang Out van 14 juni 2022 waarin zij de naam mededeelde van de aannemer die de keukenwerkzaamheden zou verrichten, had Hang Out niet mogen afleiden dat daarmee de toestemming van Moos gegeven is. De keukenverbouwing levert daarmee een tekortkoming in de nakoming van een verbintenis uit de huurovereenkomst op.



3.14.
Moos stelt dat door [indirect bestuurder hang out 1] in 2019 een beschoeiing is gebouwd met een vlonder en dat daarbij zand van het strand van Bonaire is gebruikt. Volgens Moos is die beschoeiing en het gebruik van het zand in strijd met het Eilandsbesluit Onderwaterpark Bonaire en daarmee in strijd met de huurovereenkomst. Uit een vergunningsaanvraag van 24 juni 2020 blijkt dat de voormalig eigenaars van Moos een vergunning hebben aangevraagd bij het OLB om een beschoeiing te bouwen. Bovendien heeft Hang Out Whatsapp-correspondentie in het geding gebracht waaruit blijkt dat de voormalig eigenaars van Moos tevreden waren met de werkzaamheden van [indirect bestuurder hang out 1] bij het aanleggen van de beschoeiing. Hoewel de beschoeiing mogelijk is aangelegd zonder de vereiste vergunningen, blijkt dat het in samenspraak en naar tevredenheid van de voormalig eigenaars van Moos is aangelegd. Bovendien is ná het aanleggen van de beschoeiing de huurovereenkomst nog verlengd. Daarom levert het aanleggen van de beschoeiing geen tekortkoming in de nakoming van de huurovereenkomst door Hang Out op.



3.15.
Ten aanzien van de massagesalon en de DJ-booth geldt het volgende. De “massagesalon” bestond uit niet meer dan twee houten hekjes en een bamboeschutting die volgens Hang Out waren omgevallen en vergaan. Dat is niet door Moos betwist. Bovendien is niet in geschil dat de massagesalon al jaren niet meer werd gebruikt. Uit door Hang Out overgelegde foto’s blijkt dat “de DJ-booth” uit niet meer dan een klein houten hekwerk bestaat dat eenvoudig te verwijderen is. Het verwijderen van de massagesalon en het aanbrengen van een DJ-booth zijn geen werkzaamheden waarvoor Hang Out toestemming van Moos nodig had. Het gebrek aan toestemming levert geen tekortkoming in de nakoming van de huurovereenkomst op.



3.16.
Moos stelt dat Hang Out een cocktailbar en een extra bar zonder haar toestemming heeft bijgebouwd. Dat is door Hang Out betwist. Volgens Hang Out is de cocktailbar onderdeel van de keuken en hoorde dat altijd bij het gehuurde en is de extra bar voor drukke momenten een verplaatsbaar meubel. In het licht van de gemotiveerde betwisting heeft Moos haar stelling dat Hang Out met de vermeende twee extra bars het gehuurde heeft gewijzigd of verbouwingen heeft uitgevoerd onvoldoende onderbouwd. Daarmee is een tekortkoming door Hang Out niet vast komen te staan.



Milieuverontreiniging





3.17.
Moos stelt dat Hang Out de verplichting uit artikel 4 lid 3 sub b van de huurovereenkomst heeft geschonden om haar onderneming zodanig te exploiteren dat geen schade aan het milieu ontstaat. Volgens Moos heeft Hang Out namelijk in juni 2021 afvalwater op het terrein geloosd en was dat probleem na een eerdere waarschuwing van Stinapa in december 2021 nog niet verholpen. Ook in januari 2023 werd door Stinapa geconstateerd dat afvalwater op het terrein werd geloosd, aldus Moos. Daarnaast houdt Hang Out naar de mening van Moos het gehuurde niet voldoende schoon.



3.18.
Het afvalwater waar het in dit geval om gaat heeft betrekking op afvalwater dat uit een watertank op het perceel terecht gekomen is. Die watertank is aangesloten op een septic tank en wordt gebruikt voor het geval de septic tank vol zit. Het is niet in geschil dat de septic tank gezamenlijk wordt beheerd en onderhouden door Hang Out en Jibe City. Als er problemen zijn met de watertank is dat dus geen probleem dat uitsluitend voor rekening van Hang Out komt.



3.19.
Gesteld noch gebleken is dat Hang Out bij lekkages niet direct of adequaat heeft gereageerd. Er is in 2021 een waarschuwing door Stinapa gegeven en in 2023 heeft Stinapa het OLB ingeschakeld. Kennelijk heeft de overheid geen aanleiding gezien tot maatregelen. Bovendien staat vast dat Hang Out de problematiek van de water- en septictank ook met Moos heeft besproken en dat renovatie en verplaatsing van het systeem door Moos al geruime tijd op de planning staat. Gelet op het voorgaande kunnen de incidentele lekkages niet worden aangemerkt als een tekortkoming van Hang Out.



3.20.
Hang Out heeft betwist dat Moos meermaals heeft geklaagd over afval op het terrein en dat Hang Out daar niets aan zou doen. De enige klacht over afval die Moos in het geding heeft gebracht is een e-mailbericht van 1 februari 2023. Een enkele klacht over afval op het gehuurde, levert geen tekortkoming in de nakoming van de huurovereenkomst op.



Geluidsoverlast





3.21.
Moos stelt dat Hang Out geluidsoverlast veroorzaakt en vaak harde muziek draait die het maximale aantal decibel op grond van de Muziekrichtlijn overschrijdt. Daarmee schiet Hang Out volgens Moos te kort in haar verplichting uit artikel 4 lid 2 van de huurovereenkomst om geen overlast te veroorzaken.



3.22.
Hoewel Hang Out zich vanzelfsprekend aan de Muziekrichtlijn moet houden, blijkt nergens uit dat die richtlijn, zoals Moos stelt, regelmatig wordt overtreden. Een enkele geluidsmeting van een kleine 6 minuten met een mobiele telefoon tijdens een jaarlijks muziekfeest waarbij het geluidsniveau een enkele keer heeft gepiekt naar 119 decibel waar 103 decibel volgens de Muziekrichtlijn is toegestaan is daarvoor onvoldoende.



Reclameborden





3.23.
Moos stelt dat Hang Out zonder schriftelijke toestemming reclameborden heeft aangebracht. Concreet gaat het daarbij volgens Moos om reclamevlaggen van een biermerk, reclame voor scooter- en bootverhuur en reclame voor e-foilactiviteiten. Daarmee handelt Hang Out volgens Moos in strijd met artikel 8.4 van de huurovereenkomst.



3.24.
Artikel 8.4 uit de huurovereenkomst bepaalt dat het de huurder niet is toegestaan om onder meer reclameborden aan te brengen zonder toestemming van de verhuurder en als dit toch gebeurt dat de huurder op eerste verzoek van de verhuurder de reclameborden moet verwijderen.



3.25.
Hang Out voert aan dat zij de door Moos gestelde reclame-uitingen op eerste verzoek van Moos heeft verwijderd. Dat is door Moos niet weersproken. Omdat Hang Out zich heeft gehouden aan het verzoek van Moos om de reclame-uitingen te verwijderen, is geen sprake van overtreding van artikel 8.4 van de huurovereenkomst.



De vaststaande tekortkomingen rechtvaardigen de ontbinding van de huurovereenkomst niet





3.26.
Vast is komen te staan dat Hang Out tekort is geschoten in de nakoming van haar verbintenis uit de huurovereenkomst om het gehuurde niet te wijzigen en geen verbouwingen uit te voeren zonder voorafgaande en schriftelijke toestemming van Moos (artikel 4 lid 5 van de huurovereenkomst).



3.27.
Voor een geslaagd beroep van Moos op ontbinding van de huurovereenkomst, moet de tekortkoming de ontbinding van de huurovereenkomst rechtvaardigen. Voor de vraag of de concrete tekortkoming van voldoende gewicht is om ontbinding van de huurovereenkomst te rechtvaardigen, zijn alle omstandigheden van het geval van belang.



3.28.
Het verweer van Hang Out dat de tekortkoming van te geringe betekenis is om de ontbinding van de huurovereenkomst te rechtvaardigen slaagt. Daarbij neemt het Gerecht in aanmerking dat Hang Out sinds 1 januari 2011 het perceel van Moos huurt en de enige tekortkoming die vast is komen te staan de keukenverbouwing in juni 2022 is waarvoor Hang Out geen toestemming van Moos heeft gekregen. Moos heeft niet gesteld dat zij nadelige gevolgen heeft ondervonden vanwege de keukenverbouwing door Hang Out. Hang Out heeft het gehuurde van een nieuw keukenblok voorzien. Zonder nadere toelichting valt niet in te zien welk belang van Moos als verhuurder daarmee is geschaad. Dat Moos een risico loopt omdat deze verbouwing in strijd met vergunningsvoorschriften zou zijn uitgevoerd, is niet onderbouwd; vast staat immers dat de overheid op de hoogte was van de verbouwing, maar daartegen niet is opgetreden. Daar tegenover staat dat de gevolgen voor ontbinding van de huurovereenkomst voor Hang Out groot zullen zijn. Volgens Hang Out zou dat haar faillissement betekenen waarbij 36 medewerkers hun baan zouden verliezen. De enkele tekortkoming dat zonder toestemming van Moos is overgegaan tot de keukenverbouwing rechtvaardigt de ontbinding van de huurovereenkomst en de hiervoor genoemde gevolgen daarvan



3.29.
Dit leidt tot de conclusie dat de huurovereenkomst niet rechtsgeldig door Hang Out ontbonden is en dat het Gerecht de huurovereenkomst ook niet gerechtelijk zal ontbinden. Dit brengt vanzelfsprekend met zich dat Hang Out ook niet zal worden bevolen om het gehuurde te ontruimen. De vorderingen van Moos zullen worden afgewezen.



Moos moet proceskosten betalen





3.30.
Moos is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten van Hang Out betalen. De proceskosten van Hang Out worden begroot op USD 1.396,00 aan salaris gemachtigde (2 punten x liquidatietarief 5) en USD 140,00 aan nakosten (plus de verhoging zoals vermeld in de beslissing).



3.31.
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals in de beslissing staat vermeld.



in reconventie





Moos hoeft geen maatregelen te nemen om erosie te voorkomen





3.32.
Hang Out vordert dat Moos wordt veroordeeld om maatregelen te nemen om het gehuurde adequaat te beschermen tegen erosie door zeewater en afkalving van zand van het strand. Volgens Hang Out is Moos verantwoordelijk voor alle gebreken aan het gehuurde die het gebruik daarvan verhinderen.



3.33.
Het uitgangspunt van de wet is dat de verhuurder instaat voor alle gebreken die het gebruik van het gehuurde verhinderen. Voor de vraag of sprake is van een gebrek dat het gebruik van het gehuurde verhinderd, is van belang wat Hang Out in redelijkheid bij het aangaan van de huurovereenkomst van het gebruik mocht verwachten. Hang Out wist dat zij een horecagelegenheid huurde die direct grenst aan de zee; de directe (en deels onbelemmerde) invloed van de zee is ook deels de charme van deze horecagelegenheid. Hang Out kon daarom weten dat het gehuurde onderhevig zou zijn aan de invloeden van zeewater en erosie. Omdat Hang Out op de hoogte had behoren te zijn van de aanwezigheid van de invloeden van zeewater en erosie op het gehuurde, kunnen de gevolgen daarvan niet gekwalificeerd worden als gebrek van het gehuurde. Daar komt bij dat partijen met de huurovereenkomst zijn afgeweken van het uitgangspunt uit de wet dat de verhuurder verantwoordelijk is voor de gebreken die het gebruik van het gehuurde verhinderen. In artikel 6 lid 1 is namelijk overeengekomen dat Hang Out verplicht is tot het verrichten van volledig en groot onderhoud. De vordering om Moos te veroordelen maatregelen te nemen tegen erosie en afkalving van zand wordt daarom afgewezen.



Moos moet gedogen dat Hang Out bepaalde onderhoudswerkzaamheden uit zal voeren





3.34.
Hang Out wil onderhoud uitvoeren aan de fundering van het terras, het zijterras en een overkapping van het zijterras. Funderingspalen van het terras moeten worden vervangen of verstevigd, het zijterras moet worden vernieuwd en de overkapping en staanders van het zijterras moet worden vervangen of recht gezet. Hang Out stelt dat zij aan Moos toestemming heeft gevraagd om deze onderhoudswerkzaamheden uit te voeren, maar dat Moos die niet heeft gegeven. Hang Out vordert dat Moos wordt veroordeeld om te gedogen dat zij deze onderhoudswerkzaamheden uit zal voeren en al haar medewerking aan de onderhoudswerkzaamheden te verlenen.



3.35.
Ten aanzien van het onderhoud aan de fundering van het terras heeft Moos geen bezwaar gemaakt, maar in haar conclusie van antwoord aangegeven dat zij niet precies weet op welk gedeelte van de fundering de te verrichten onderhoudswerkzaamheden betrekking heeft. Bij akte heeft Hang Out onder meer productie 39 overgelegd met foto’s van de betreffende funderingspalen. Na het overleggen van de foto’s heeft Moos geen verweer meer gevoerd tegen de te verrichten werkzaamheden en zij heeft ook niet betwist dat onderhoud aan de fundering nodig is. Moos zal daarom worden veroordeeld om te gedogen dat Hang Out onderhoud uitvoert aan de fundering en funderingspalen van het terras.



3.36.
Tegen de onderhoudswerkzaamheden aan het zijterras en de overkapping van het zijterras heeft Moos bezwaar, omdat die gedeelten niet tot het gehuurde behoren. Hoewel het zijterras en de overkapping van het zijterras mogelijk niet (volledig) tot het gehuurde behoren, heeft Moos niet aangevoerd welk bezwaar zij heeft tegen onderhoud daaraan. Dat onderhoud nodig is aan het zijterras en de overkapping van het zijterras is niet door Moos betwist. Het is Hang Out uiteraard niet toegestaan om het gehuurde uit te breiden, dan is namelijk sprake van het wijzigen van het gehuurde of het uitvoeren van verbouwingen. Maar niet valt in te zien waarom Moos bezwaar zou hebben tegen vervanging van beschadigde delen van het zijterras of het vervangen van een reeds bestaande overkapping van het zijterras. Moos zal daarom worden veroordeeld om te gedogen dat Hang Out onderhoud uitvoert aan het zijterras en de overkapping van het zijterras (zoals te zien op productie 32 en 33 uit de conclusie van antwoord met eis in reconventie).



3.37.
De gevorderde dwangsom zal worden beperkt en gemaximeerd zoals onder de beslissing staat vermeld.



Moos is bezig met het aanleggen van een septic tank, zij zal daartoe niet worden veroordeeld





3.38.
Hang Out stelt dat Moos op 30 augustus 2024 tijdens een aandeelhoudersvergadering heeft verklaard dat zij aan de slag zou gaan met het verplaatsen en aanleggen van een nieuwe septic tank. Moos zou contact opnemen met een aannemer en een offerte opvragen voor deze werkzaamheden. Hang Out stelt dat zij sindsdien niets meert heeft gehoord over de voortgang van dit plan. Zij vordert dat Moos wordt veroordeeld om binnen drie maanden een voorstel aan Hang Out te doen voor het vernieuwen en verplaatsen van de wc’s en septic tank en het voorstel te realiseren.



3.39.
Moos heeft op de mondelinge behandeling verklaard dat zij een bouwvergunning voor het verplaatsen en vergroten van de septic tank heeft aangevraagd en dat zij daar recentelijk nog overleg over heeft gevoerd. Moos is dus bezig met het aanvragen van de benodigde vergunning om de werkzaamheden te (laten) realiseren. Daarom heeft Hang Out geen belang bij haar vordering. De vordering van Hang Out om Moos daartoe te veroordelen zal worden afgewezen.



Moos hoeft geen dwangsommen te betalen





3.40.
Hang Out vordert dat Moos wordt veroordeeld tot het betalen van dwangsommen, omdat zij geen gehoor zou hebben gegeven aan de veroordelingen in het vonnis in kort geding van 7 juli 2025 om – kortgezegd – microfoons op het gehuurde te verwijderen of uit te schakelen. Hang Out stelt dat zij Moos op 23 september 2025 een brief heeft gestuurd en haar verzocht heeft te bevestigen dat zij de microfoons heeft uitgeschakeld. Omdat Moos niet op die brief heeft gereageerd, gaat Hang Out ervan uit dat Moos de microfoons niet heeft verwijderd of uitgeschakeld en dat zij daarom dwangsommen heeft verbeurd.



3.41.
Hang Out wordt niet gevolgd in haar stelling dat Moos niet op de brief van 23 september 2025 heeft gereageerd. De gemachtigde van Moos heeft op 9 oktober 2025, na het indienen van de conclusie van antwoord met eis in reconventie, een brief aan de gemachtigde van Hang Out gestuurd waarin bevestigd wordt dat de microfoons zijn uitgeschakeld. Dat Moos zich niet aan de veroordelingen uit het vonnis in kort geding van 7 juli 2025 heeft gehouden blijkt nergens uit. De vordering van Hang Out tot het betalen van verbeurde dwangsommen wordt daarom afgewezen.



Moos moet de microfoons op het perceel verwijderen en uitschakelen





3.42.
In het vonnis in kort geding van 7 juli 2025 is beslist dat Moos bij wijze van een voorlopige voorziening op haar perceel aangebrachte microfoons moet verwijderen of uitschakelen en dat zij het opgenomen materiaal moet vernietigen. Tegen dit vonnis heeft Moos hoger beroep ingesteld. In deze bodemprocedure vordert Hang Out daarom dat Moos wordt veroordeeld om de op haar perceel aangebrachte microfoons te verwijderen of uit te schakelen, de gemaakte geluidsopnamen te vernietigen en geen nieuwe microfoons te plaatsen.



3.43.
Het is niet in geschil dat met de door Moos aangebrachte bewakingscamera’s geluidsopnamen kunnen worden gemaakt. Naar het oordeel van het Gerecht maakt Moos inbreuk op de persoonlijke levenssfeer van de mensen die zich op het perceel van Hang Out begeven door met aangebrachte bewakingscamera’s geluid op te nemen. Moos stelt dat zij voor die inbreuk een concreet belang heeft, namelijk het beschermen van de veiligheid van haar bestuurders en gasten. Daarbij benoemt Moos concreet de bedreigingen van een bezoeker van Hang Out aan het adres haar bestuurders. Maar Hang Out heeft de toegang van die betreffende bezoeker tot haar onderneming ontzegd. Het door Moos gestelde belang om geluid op te nemen vanwege bedreigingen van deze persoon die niet meer bij Hang Out mag komen weegt niet op tegen de inbreuk die de geluidsopnames maken op de persoonlijke levenssfeer van de bezoekers, medewerkers en bestuurders van Hang Out.



3.44.
De vordering van Hang Out om Moos te veroordelen alle op haar perceel aangebrachte microfoons te verwijderen of uit te schakelen zal daarom worden toegewezen. Het zal Moos ook worden verboden om in de toekomst nieuwe microfoons te plaatsen of in te schakelen waarmee geluidsopnamen kunnen worden gemaakt van de gedeelten van het perceel die Hang Out (al dan niet tezamen met Jibe City) van Moos huurt. De geluidsopnamen die Moos heeft gemaakt moet zij vernietigen.



De proceskosten worden gecompenseerd





3.45.
Omdat beide partijen in reconventie gedeeltelijk ongelijk krijgen, zullen de proceskosten tussen hen worden gecompenseerd, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt.



De beslissingen in reconventie worden uitvoerbaar bij voorraad verklaard





3.46.
De beslissingen in reconventie worden uitvoerbaar bij voorraad verklaard, omdat Hang Out dit verzoekt en Moos daartegen geen verweer heeft gevoerd. Het is het Gerecht niet gebleken van omstandigheden aan de zijde van Moos die zich tegen uitvoerbaar bij voorraadverklaring verzetten. Dit betekent dat de beslissingen in deze uitspraak moeten worden gevolgd, ook als hoger beroep wordt ingesteld tegen deze uitspraak. De beslissingen in deze uitspraak gelden dan tot de hogere rechter een andere beslissing heeft genomen.





4De beslissing


Het Gerecht:




in conventie




4.1.
wijst de vorderingen van Moos af;



4.2.
veroordeelt Moos tot betaling van de proceskosten in conventie aan Hang Out, begroot op USD 1.536,00 te betalen binnen veertien dagen na aanschrijving daartoe, te vermeerderen met USD 84,00 als Moos niet tijdig aan de veroordelingen voldoet en het vonnis daarna wordt betekend;



4.3.
veroordeelt Moos tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW BES over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald;



4.4.
verklaart de proceskostenveroordeling uit rechtsoverweging 4.2 en 4.3 uitvoerbaar bij voorraad;



in reconventie





4.5.

veroordeelt Moos om te gedogen dat Hang Out de volgende werkzaamheden uitvoert en dat Moos daarbij alle noodzakelijke medewerking verleent:
I. het verstevigen van de fundering van het terras en het vervangen van funderingspalen (zoals te zien op productie 39 van Hang Out);
II. het vernieuwen van het zijterras (zoals te zien op productie 32 van Hang Out);
III. het vervangen van de overkapping van het zijterras en vervangen of rechtzetten van de staanders daarvan (zoals te zien op productie 33 van Hang Out);




4.6.
veroordeelt Moos om binnen vijf werkdagen na betekening van dit vonnis alle op haar perceel aangebrachte microfoons te verwijderen of uit te schakelen en verwijderd of uitgeschakeld te houden;



4.7.
verbiedt Moos om vanaf vijf werkdagen na betekening van dit vonnis microfoons te plaatsen of in te schakelen waarmee geluidsopnamen kunnen worden gemaakt van de gedeelten van het perceel dat Hang Out in gebruik heeft;



4.8.
veroordeelt Moos om binnen vijf werkdagen na betekening van dit vonnis de met de microfoons gemaakt geluidsopnames te vernietigen;



4.9.
veroordeelt Moos om aan Hang Out een dwangsom te betalen van USD 250,00 voor iedere dag of dagdeel dat zij niet aan de in rechtsoverweging 4.5, 4.6, 4.7 en 4.8 uitgesproken veroordeling voldoet, tot een maximum van USD 25.000,00 is bereikt;



4.10.
verklaart de beslissingen in reconventie tot zo ver uitvoerbaar bij voorraad;



4.11.
compenseert de kosten van de procedure tussen partijen, in die zin dat iedere partij de eigen kosten draagt,



4.12.
wijst het meer of anders gevorderde af.


Dit vonnis is gewezen door mr. R.P.P. Hoekstra, rechter, en in het openbaar uitgesproken op 25 maart 2026 in tegenwoordigheid van de griffier.




De procedure is bekend onder registratienummer: BON202500165.


Artikel 6:265 lid 1 BW BES.


Hoge Raad 28 september 2018, ECLI:NL:HR:2018:1810.