Vier verplichtingen, twee adressaten

Artikel 50 van de AI-verordening kent vier transparantieverplichtingen, van toepassing

sinds 2 augustus 2026. Het belangrijkste dat mensen over het hoofd zien is dat ze niet

allemaal bij dezelfde partij liggen.

| Wat | Bij wie |

|---|---|

| Melden dat iemand met een AI-systeem praat | de aanbieder van het systeem |

| Door AI gegenereerde audio, beeld, video en tekst machineleesbaar markeren | de aanbieder |

| Informeren bij emotieherkenning of biometrische categorisatie | de gebruiksverantwoordelijke |

| Deepfakes en publiek-informerende AI-tekst zichtbaar markeren | de gebruiksverantwoordelijke |

Koopt u een chatbot in bij een leverancier, dan bent u voor de eerste plicht formeel niet

de adressaat. Maar het is uw website en uw klant, en uw contract bepaalt wie de melding

inricht en onderhoudt. Precies daar zit in de praktijk het gat.

Lid 5: de vorm van de melding

Lid 5 regelt hoe de melding eruit moet zien: duidelijk, te onderscheiden van andere

informatie, uiterlijk bij de eerste interactie, en voldoend aan de toepasselijke

toegankelijkheidseisen.

De richtsnoeren van de Europese Commissie - niet-bindend, maar wel het beste beschikbare

handvat - gaan ervan uit dat een algemene verwijzing in de algemene voorwaarden daarvoor in

beginsel onvoldoende is. De melding hoort zichtbaar te zijn tijdens de interactie zelf: als

label, banner of badge.

Praktisch betekent dat:

• zichtbaar bij het openen van de chat, voor het eerste bericht;
• als badge of label dat zichtbaar blijft tijdens het gesprek;
• bij spraak: hoorbaar, als openingszin;
• niet alleen in de algemene voorwaarden;
• niet alleen in de privacyverklaring of de cookiebanner.

Drie dingen die u niet hoeft te doen

Dit scheelt de meeste organisaties meer werk dan de check zelf kost.

1. U hoeft niet elke AI-tekst te labelen. De markeringsplicht raakt deepfakes en tekst

die het publiek informeert over zaken van algemeen belang. Een productpagina, handleiding of

vacaturetekst valt daar niet onder. En zelfs waar de plicht wel in beeld komt, geldt hij

niet voor tekst die onder menselijke redactionele verantwoordelijkheid is gecontroleerd.

Een auteursnaam, een "laatst bijgewerkt"-datum en een redactieproces dat u ook echt

uitvoert zijn dus geen label - ze zijn de onderbouwing dat u onder de uitzondering valt.

**2. Geen conformiteitsbeoordeling, geen Bijlage IV-documentatie, geen registratie in een

EU-databank.** Artikel 50 is geen hoog-risicoregime. Wie u een compleet compliance-traject

verkoopt voor een chatwidget, verkoopt u iets anders dan u nodig heeft.

3. Intern gebruik hoeft u niet openbaar te maken. De verordening kent geen algemene

plicht om ieder professioneel AI-gebruik te melden. Een intern memo dat met AI is geschreven

valt er niet onder. De grens loopt bij: praat het rechtstreeks met mensen, of publiceert u

het?

En er is nog een uitzondering die zelden genoemd wordt: de meldplicht van lid 1 geldt niet

wanneer het voor een redelijk oplettend persoon evident is dat hij met AI te maken heeft.

Wat het niet naleven kost

Het boeteplafond voor artikel 50 ligt op 15 miljoen euro of 3% van de wereldwijde

jaaromzet. Voor het MKB is een proportionele benadering voorzien; bronnen verschillen over

hoe die precies uitpakt. Dat is een vraag voor een jurist, niet voor een blogpost. De

Nederlandse toezichtstructuur wordt via de Uitvoeringswet AI ingericht.

Wat wij zelf doen

Dit portaal gebruikt AI voor samenvattingen en juridische orientatie. Daarom staat op de

AI-functie een zichtbare melding, blijft die tijdens het gebruik staan, en vermelden wij op

onze [transparantiepagina](/juridisch#ai) welke modellen wij gebruiken en in welk land die

draaien - inclusief het feit dat twee van de drie buiten de EU verwerken.

Dat is geen keurmerk. Het is gewoon opschrijven wat er gebeurt.

*Dit artikel is algemene informatie en geen juridisch advies.*